Ποιες ποσότητες από βισορουβάδες και νταλαροχατζηγιάννηδες μπορούν να κυκλοφορούν στον εγκέφαλο ενός ανθρώπου χωρίς να θεωρηθεί ντοπαρισμένος; H τελετή για τη λήξη των ολυμπιακών αγώνων μας επιφυλάσσει μία ακόμη δόση από αυτά τα επικίνδυνα σκευάσματα που, δυστυχώς, κυκλοφορούν στο εμπόριο ανεξέλεγκτα. Τα καταναλώνουμε ελαφρά τη καρδία, πιστεύοντας ότι οι δόσεις είναι ακίνδυνες – ή, εν πάση περιπτώσει, κάτω από τα όρια ασφαλείας. Κι όμως, μια ματιά στα δυστυχισμένα θύματα της μάστιγας του εμπριμέ πνευματικού θανάτου αρκεί για να συνειδητοποιήσει κάποιος το εύρος της ζημιάς που προκαλείται σε ζωτικά όργανα του ανθρώπου.
Είναι γνωστό σε όλους πόσο σε ανεβάζουν στην αρχή, αλλά όχι και σε ποια υπαρξιακή κόλαση βρίσκεσαι παγιδευμένος ύστερα από μακροχρόνια χρήση. Με κατεστραμμένη αισθητική, δυσκίνητο μυαλό και μαγκωμένη καρδιά, αναζητάς συνεχώς καινούργια δόση: είτε από ελαφρύ σουξέ είτε ενισχυμένη δόση διασκευασμένης κλασικής επιτυχίας. Τίποτε δεν είναι πια αρκετό να γαληνέψει την ψυχή που αναζητά συνεχώς και εναγωνίως ανάλογα ερεθίσματα.
Αν δεν βρεις τη δύναμη να σταματήσεις αυτόν τον κατήφορο, μπορεί να καταλήξεις «κοινό που έχει κρίση και κρίνει». Προσφώνηση που σηματοδοτεί το τέλος που είναι πλέον κοντά. Έχεις κρίση και κρίνεις, μπορείς να γράψεις κι ένα μυθιστόρημα. Κάποιο κείμενο με τίτλο, ας πούμε, «Ωραίοι άνδρες στα πόδια σας», «Καλό κρεββάτι» ή «Η μυστική μπιζουτιέρα σας». Ένα ιστορικό αφήγημα για το Βυζάντιο και την αποτελεσματικότητα της Θεοδώρας στις δημόσιες σχέσεις.
Μια συλλογή δοκιμίων με τίτλο «Πού έκανε λάθος με μένα ο Φρόιντ».
Προς το παρόν ας απολαύσουμε τα ολυμπιακά υπερθεάματα. Ας νοιώσουμε «εθνικά υπερήφανοι» και ας ευλογήσουμε τον Θεό που δεν μας έκανε βάρβαρους. Κυρίως, ας διαπρέψουμε στο αγώνισμα στο οποίο μπορούμε να συμμετέχουμε όλοι: Pass the Blame.

Advertisements