Ακούω την κυρία Παπακώστα να διαλαλεί την απαίτησή της για «Ψωμί, Παιδεία, ελευθερία»!
Τελικά Υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί που καταφέρνουν να συνδυάσουν τα χειρότερα στοιχεία που είχαν ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο «εθνάρχης» Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Είναι ευχής έργον ότι σε αυτούς δεν συμπεριλαμβάνονται, προς το παρόν, οι ομώνυμοι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων.
Παρακολούθησα τις ομιλίες στη Βουλή αυτό το τριήμερο. Και τα λόγια του Νόαμ Τσόμσκι ερχόντουσαν ξανά και ξανά στο μυαλό μου: «Αυτό που συμβαίνει όταν αρχίζεις να προσαρμόζεσαι, όταν αρχίζεις να αποκτάς τα προνόμια της προσαρμοστικότητας, είναι πως σύντομα φτάνεις και πιστεύεις αυτά που λες, γιατί είναι χρήσιμο να τα πιστεύεις, και μετά, εσωτερικεύοντας το σύστημα της κατήχησης, της διαστρέβλωσης και της εξαπάτησης, γίνεσαι πρόθυμο μέλος των προνομιούχων ελίτ που ελέγχουν τη σκέψη και τη διδασκαλία».

ΜΕΤΑ

Ο Ουμπέρτο Εκο είχε γράψει κάποτε για έναν φίλο του που κράταγε τις εφημερίδες και τις διάβαζε έναν μήνα μετά. Ηταν εντελώς ανενημέρωτος, όπως έλεγε, αλλά είχε γίνει σοφότερος. Ενα βήμα μόνο παράμερα, μια μικρή απόσταση από την επικαιρότητα, τη ροή της καθημερινότητας και τα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης, και η κοινωνική πραγματικότητα γύρω μας φαντάζει πολύ διαφορετική. Οπως όταν βρεθείς σε διακοπές, χωρίς εφημερίδες και τηλεοράσεις, Αύγουστο μήνα. Θα είχε ενδιαφέρον να επιχειρούσαμε να κάνουμε «διακοπές από την επικαιρότητα»: να σκεφτούμε με νηφαλιότητα αν μπορούμε να θυμηθούμε ποια ήταν σημαντική είδηση και τι εντύπωση μας είχε κάνει μόλις δυο μήνες πριν…
Και, αφού κάνουμε τον κόπο να επιβραδύνουμε το ρυθμό μας για λίγο και να γυρίσουμε στη ζωή μας κανα – δυο μήνες πίσω, πότε – πότε ας πηγαίνουμε ακόμη πιο πίσω στο χρόνο, για να κλέβουμε δυο ανάσες πέρα από την ασφυξία του σήμερα, στο αεράκι του χθες που καθάρισε με το φίλτρο του Χρόνου: ας διαβάσουμε Ιστορία…

Advertisements