Ο Κώστας Καλάπας, ο διευθυντής της εφημερίδας New Prooptiki Times, τον τελευταίο καιρό είχε χάσει τον ύπνο του. Ένα αγωνιώδες ερώτημα τον τυραννούσε μέρα και νύχτα: «Μου έχουν άραγε εμπιστοσύνη οι συντάκτες της εφημερίδας;» Οι λευκές νύχτες του Καλάπα εγκυμονούσαν κάποιο καινούργιο ξεκίνημα, το ένοιωθε· μια νέα κατεύθυνση για την εφημερίδα που δεν θα ταλανιζόταν πια από πισωγυρίσματα, ούτε από πισώπλατες υπονομεύσεις… Τα ηνία θα αναλάμβαναν οι μπροστάρηδες της ενημέρωσης. Οι μπροστινοί δημοσιογράφοι… Θυμήθηκε τα χρόνια στο Ταφτς, τότε που καθισμένος στα μπροστινά έδρανα ένοιωθε μια αδιόρατη ανησυχία για το τι μαγειρεύεται πίσω από την πλάτη του, στα πίσω θρανία… Μισοκοιμισμένος τινάχτηκε με την παράξενη μορφή που σχηματίστηκε στον νου του. Παράξενο· έμοιαζε με τον Πάκη, τον συντάκτη της εφημερίδας που είχε αναλάβει πρόσφατα το ρεπορτάζ περιβάλλοντος και οικολογίας… Συνειδητοποίησε πως ήταν ξαπλωμένος ασφαλής στη Ραφήνα, γύρισε ανάσκελα που ένοιωθε ακόμα πιο ασφαλής και βυθίστηκε ξανά σε μια αμέριμνη ονειροπόληση: το όραμα μιας εφημερίδας που θα έφερνε τα πάνω – κάτω και τα πίσω – μπρος αναδύθηκε από το ταραγμένο υποσυνείδητο ενός διευθυντή εφημερίδας. Όχι τα πίσω – μπρος σαν την «Εστία», σκέφτηκε χαμογελώντας, αλλά τα πάνω – κάτω με τις μισές σελίδες της εφημερίδας διαφημίσεις. Αυτό το τελευταίο έκανε το χαμόγελό του πιο πλατύ. «Μόνη λύση είναι η φυγή προς τα μπρος», σκέφτηκε ο Καλάπας κατά τις τρεις τα ξημερώματα και αποκοιμήθηκε ήσυχος ύστερα από πολύ καιρό.
Oι καμπάνες τον ξύπνησαν γλυκά στις επτά. Μέσα στον ύπνο του ακόμη, αναλογίστηκε πως «οι ιεροί κώδωνες, τα τετρακόσια σήμαντρα και οι εξήντα δυο καμπάνες εξήγγειλαν την υποδούλωσιν του Γένους ημών», καθώς και ότι «ούτοι εδόνησαν και πάλιν τον ελληνικόν αέρα, όταν ο ένδοξος στρατός του έθνους εισήρχετο ελευθερωτής εις την Tριπολιτσάν, την Kαλαμάταν, την Θεσσαλονίκην, την Kορυτσάν, τους Aγίους Σαράντα». Γεμάτος εθνική υπερηφάνεια που δεν θα κοιμόταν άλλο, άνοιξε το ένα του μάτι, κοίταξε το ρολόι και σκέφτηκε χαρούμενος να αποδεχθεί «την εύλαλον πρόσκλησιν των πιστών να μεταβούν λίαν πρωί εις την Eκκλησίαν».

Οι μπιστικοί

«Μου έχετε εμπιστοσύνη;» ρώτησε ο Κώστας Καλάπας τους συγκεντρωμένους συντάκτες στην αίθουσα συσκέψεων. Ήταν όλοι εκεί, εκτός από τον αρχισυντάκτη, τον Γιώργο τον Γκαπ. «Πάλι άργησε αυτό το παιδί…», σκέφτηκε ο Καλάπας. «Ποιος ξέρει που έμπλεξε πάλι. Μπορεί και να ξεχάστηκε στο λάπτοπ του. Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν κάτι σάιτ στο Ίντερνετ που ξεχνιέσαι…»
«Μου έχετε εμπιστοσύνη;» επανέλαβε ο Καλάπας. Όλοι περίμεναν να συνεχίσει. «Έχετε πίστη στο όραμά μου;» Στο μυαλό όλων πέρασε η εικόνα ενός τεράστιου κεμπάπ… «Στο όραμα μιας εφημερίδας που θα προχωρήσει σε καθημερινές τομές και ρήξεις, μιας εφημερίδας ώριμης για εργασιακές μεταρρυθμίσεις, έτοιμης να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των καιρών με περισσότερες διαφημίσεις, οπισθόφυλλο πληρωμένη και σαλόνι Ξένη Δημοσίευση;»
Οι τελευταίες λέξεις του Καλάπα σκεπάστηκαν από τα θυελλώδη χειροκροτήματα των συντακτών. Χειρόγραφα ανέμισαν θριαμβευτικά στον αέρα και προυφ εξακοντίστηκαν στο ταβάνι μέσα σε ατμόσφαιρα παραληρήματος.
«Θα πληρωθούμε!» ούρλιαζε στο αυτί του Μπάμπη για ν’ ακουστεί ο Πάκης.
Ο Μπάμπης δεν ήταν, όμως, καθόλου σίγουρος ότι αυτό ήταν το νόημα των λόγων του Καλάπα. Ο Μπάμπης είχε αρχίσει να αποκωδικοποιεί με άλλον τρόπο τα γριφώδη νοήματα της ομιλίας που είχε μόλις ακούσει…
«Πρέπει να πάρω θέση», σκέφτηκε. «Όλοι πρέπει να πάρουμε θέση. Όχι άλλα πισωγυρίσματα!» Βγήκε βιαστικά από την αίθουσα και κατευθύνθηκε προς την πρώτη τηλεφωνική συσκευή που βρήκε μπροστά του. Είχε σημαντικά τηλεφωνήματα να διεκπεραιώσει…
Στην αίθουσα συντακτών ο ενθουσιασμός δεν είχε κοπάσει ακόμη.
«Ναι! Σου έχουμε εμπιστοσύνη!», φώναζε εκτός εαυτού ο Πάκης. «Είμαστε οι μπιστικοί σου!»
Όλοι σώπασαν καθώς ο Μπάμπης μπήκε στην αίθουσα και κατευθύνθηκε προς στον Καλάπα, έσκυψε και του ψιθύρισε
κάτι στο αυτί.
Ο Κώστας Καλάπας γύρισε προς τους συντάκτες και με εμφανή ικανοποίηση τους ανακοίνωσε: «Συνάδελφοι! Βρίσκομαι στην εξαιρετικά ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω την συνεργασία μαζί μας δύο εξαιρετικών δημοσιογράφων! Μπιστικών συνεργατών!»
Όλοι γύρισαν και κοίταξαν τον Πάκη καχύποπτα. Αναρωτιόντουσαν τι ήξερε ο Πάκης από μπιστικούς και φώναζε αυτές τις βλακείες νωρίτερα… Εκείνος άπλωνε τα χέρια προς τα πάνω με απορία: «Δεν ήξερα τίποτα! Εγώ δεν ήξερα τίποτα!» ψέλλιζε.
«Από την ΕΤ3 είναι αυτός ο εξαιρετικός δημοσιογράφος;» τόλμησε να ρωτήσει δυνατά τον Καλάπα η Δώρα Βακογιάννη.
«Όχι!» απάντησε ακαριαία ο Καλάπας ρίχνοντας ένα περιφρονητικό βλέμμα στη Δώρα. «Ο Μπάμπης έκανε πριν από λίγο τις απαραίτητες επαφές… Ο πρώτος νέος συνεργάτης μας είναι ο Νίκος Μπίστης. Άνθρωπος εμπιστοσύνης, μπιστικός δημοσιογράφος, δούλευε μέχρι τώρα στην ‘‘νέα Προοπτική’’. Ξέρετε, την εβδομαδιαία του Γιώργου του Ανδρουτσόπουλου».
«Και του έχεις εμπιστοσύνη, Κώστα; Όπως πούλησε τον Ανδρουτσόπουλο, μπορεί να πουλήσει κι εσένα αύριο…», πετάχτηκε με παρρησία η Δώρα Βακογιάννη.
«Αποκλείεται!» την αποστόμωσε ο Καλάπας. Η ‘‘νέα Προοπτική’’ δεν ήταν εφημερίδα μπιστικών δημοσιογράφων όπως η δική μας. Η New Prooptiki Times είναι εφημερίδα φτιαγμένη για έμπιστους δημοσιογράφους όπως ο Νίκος Μπίστης. Με τον Ανδρουτσόπουλο το μόνο που έκαναν ήταν να τρώνε μαζί…»
«Και ποιος είναι ο άλλος μπιστικός;» ξαναρώτησε θαρρετά η Δώρα.
«Η Ελένη Μπίστικα!» απάντησε ο Καλάπας κοιτώντας προκλητικά στα μάτια τη Δώρα Βακογιάννη.
Μια παγερή σιωπή σκέπασε αυτοστιγμεί την αίθουσα συντακτών. Όλοι αναλογίστηκαν πως θα έπρεπε πια να ανεβαίνουν στα γραφεία από τις σκάλες…
«Και θα φτιάξουμε δεύτερο ασανσέρ!», πρόσθεσε ο Καλάπας, δημιουργώντας ένα καινούργιο παραλήρημα ενθουσιασμού στην αίθουσα.
Η κρίση εμπιστοσύνης στην εφημερίδα είχε ξεπεραστεί. Η ψήφος εμπιστοσύνης στον Κώστα Καλάπα ήταν πια δεδομένη.
«Ναι! Δόξα τω θεώ, μου έχουν εμπιστοσύνη!» πρόλαβε να σκεφτεί με ανακούφιση ο Καλάπας πριν μπει αργοπορημένος ο Γιώργος ο Γκαπ στην αίθουσα. Ο πανούργος αρχισυντάκτης άνοιξε το μεγάλο, Α4 οργκανάιζερ που κρατούσε στα χέρια του και είπε δυνατά στον Καλάπα με τη γνωστή πανουργία να σπιθίζει στο βλέμμα του: «Κώστα, έχω να κάνω μια σημαντική πρόταση για την εφημερίδα μας. Υπάρχει κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ μας… Κάτι πρέπει να κάνουμε. Προτείνω να πάρουμε δημοσιογράφους εμπιστοσύνης! Μπιστικούς ανθρώπους!»
«Άργησες, Γιώργο», είπε γελώντας ο Καλάπας κι έκλεισε το μάτι στον Μπάμπη…

Advertisements