Ήταν όμορφο το πρωινό. Ο Μπάμπης τράβηξε τα στόρια, άνοιξε το κομπιούτερ και «μπήκε» στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Ήπιε την πρώτη γουλιά από τον καφέ του και άρχισε να προσπερνάει στα γρήγορα τις επικεφαλίδες των ειδήσεων.
Στην «Απόφαση» είχαν να πληρωθούν τρεις μήνες, στον Flash άλλο τόσο, στον «Ριζοσπάστη» δύο μήνες, στην «Απογευματινή» απολύσεις, η «Αυγή» είχε εξαγγείλει στάση πληρωμών, στον Planet έχανε η μάνα το παιδί και το παιδί περίμενε να πληρωθεί…
«Δύσκολα τα πράγματα στον χώρο. Ευτυχώς που εδώ στην εφημερίδα δεν έχουμε τέτοια προβλήματα…» σκέφτηκε ο Μπάμπης και χαμογέλασε αυτάρεσκα…
Άφησε το κομπιούτερ και άνοιξε το ραδιόφωνο. «Ο δημοσιογράφος πρέπει να ενημερώνεται σφαιρικά», σκέφτηκε ευχαριστημένος
με τον εαυτό του και την επαγγελματική του ευσυνειδησία. Η ΓΣΕΕ προειδοποιούσε τον «κοκκινόπανο» να μην νομοθετήσει υπέρ του «διευθυντικού δικαιώματος».
Δεν θυμόταν καλά τι ήταν το διευθυντικό δικαίωμα, αλλά δεν ανυσηχούσε. Απ’ ό,τι θυμόταν δεν επρόκειτο για την διακριτική ευχέρεια του εργοδότη να πληρώνει όποτε νομίζει αυτός. Άρα, ουδέν πρόβλημα… Τι ψάχνει κι η ΓΣΕΕ; Φασαρία να κάνει αυτός ο Πολυζωγόπουλος και τι στον κόσμο… Αλλά αυτός ο «κοκκινόπανος» ποιος ήταν;
Ο Μπάμπης βγήκε στον διάδρομο και φώναξε προς το γραφείο του αρχισυντάκτη, του Γιώργου του Γκαπ: «Ρε, Γκαπ, ποιος είναι αυτός ο κοκκινόπανος;»
«Για τον Βενιζέλο λες, Μπάμπη;» ακούστηκε μια φωνή με ξενική προφορά από το γραφείο του αρχισυντάκτη.
«Και γιατί λένε τον Βενιζέλο κοκκινόπανο;» απόρησε ο Μπάμπης.
«Κοκκινόπανο, είπες; Συγγνώμη, άλλο άκουσα… Δεν ξέρω…»
«Αρχισυντάκτης να σου πετύχει», μουρμούρισε ο Μπάμπης καθώς ξαναγύριζε στο κομπιούτερ. «Μπήκε» στο Google και «έδωσε» το keyword «κοκκινόπανος»… Τίποτα: «Your search – κοκκινόπανος – did not match any documents. Try more general keywords». Τι εννοεί πιο γενικά; Έδωσε «κοκκινόπανο», μια και ήταν το πρώτο που του ήρθε στο μυαλό… Πάλι τίποτα.
Μήπως κάποιος δημοσιογράφος στο ραδιόφωνο μίλαγε άθλια ελληνικά και ήθελε να πει κάτι άλλο; Προχθές, άλλωστε, δεν έλεγε στην τηλεόραση ο Αυτιάς για τον οδοντίατρο που «τροχάει» τα δόντια; «Δεν βαριέσαι», αποφάσισε ο Μπάμπης. Εδώ άλλοι βρίσκουν πιο εύκολο ή πιο ελληνοπρεπές να λένε «τηλεμοιοτυπία» αντί για Φαξ…
Ο Μπάμπης, όμως, είχε αρχίσει να φουρκίζεται με τον κοκκινόπανο. Ποιος ήταν; Προσπάθησε να σκεφτεί με ψυχραιμία. «Κοκκινο-…» σκέφτηκε. Κοκκινοσκουφίτσα, Αλογοσκούφης, Έβερτ. Μπα, δεν πήγαινε καλά… Δεν έβγαζε νόημα. Κοκκινολαίμης, Έλλη Κοκκίνου, Μωρό μου sorry, Μαρία με τα κίτρινα. Μπα, πάλι χανόταν…
Ο Κόκκινος δικαστής, Ευάγγελος Γιαννόπουλος. Ο Λένιν. Τα κόκκινα μεροκάματα. Το ΚΚΕ. Μπα, άσχετο…
Κόκκινη σημαία με σφυροδρέπανο… Κοινή Αγροτική Πολιτική. Δεν έβγαζε νόημα…
Το πήρε πάλι από την αρχή: «-πανος». Μητροπάνος. Πάνος Γαβαλάς. Στο σταυροδρόμι. Αεροπανό. Πανί, Ξεσκονόπανο, Θου Κύριε, φυλακή τω στόματί μου…
Πάμε πάλι: Κόκκινο πανί, ταύρος, Μάνος, Ανδριανόπουλος, Κατσιφάρας. Μπα, δεν δένει…
«Δεν θα βγάλω ποτέ άκρη!», αποφάσισε ο Μπάμπης. Εναπόθεσε όλες τις ελπίδες του στον διευθυντή του, τον Άνθρωπο Που Τα Ήξερε Όλα, τον ηγέτη που όλοι πίστευαν και ακολουθούσαν, τον Κώστα Καλάπα…
Βγήκε ξανά στον διάδρομο της εφημερίδας και κατευθύνθηκε προς το γραφείο του Διευθυντή. Στην πόρτα κοντοστάθηκε. Να μπει ή να χτυπήσει πρώτα; Είχε «διευθυντικό δικαίωμα» να μην του ανοίξει ο Καλάπας; Άνοιξε την πόρτα και ρώτησε τον Καλάπα: «Ποιος είναι ο ‘‘κοκκινόπανος’’;
«Μήπως εννοείς ‘‘Νικόπανος’’;»
«Τι είναι αυτό;»
«Το καινούργιο σουβλατζίδικο που μας κάνει ντελίβερυ. Νίκος και Πάνος: Νικόπανος».
«Και γιατί απειλούσε τους σουβλατζήδες η ΓΣΕΕ;»
«Πες τα μου από την αρχή, Μπάμπη, παιδί μου. Ποια ΓΣΕΕ;»
«Ο Πολυζωγόπουλος προειδοποιούσε στο ραδιόφωνο τον Κοκκινόπανο για το ‘‘Διευθυντικό Δικαίωμα’’…»
Το πρόσωπο του Καλάπα φωτίστηκε: «Α! Τότε είναι ο Κόκκινος Πάνος. Όπως Μαύρος Γάτος».
«Μαύρος Πάνος», τον διόρθωσε ο Μπάμπης. «Όπως Μαύρος Πητ».
«Χάθηκες πάλι, Μπάμπη παιδί μου. Μαύρος είναι ο Παϊτέρης.
Ο Πάνος είναι κόκκινος».
«Ποιος είναι ο Κόκκινος Πάνος;», ρώτησε απελπισμένος ο Μπάμπης.
«Ο Παναγιωτόπουλος. Κόκκινο πανί για τους εργαζόμενους. Κάνει κίτρινο τον Γιακουμάτο. Την Κανέλλη να βγάζει μαύρους καπνούς. Ο ίδιος πιστεύει πως είναι υπουργός – δημοσιογράφος. Όπως ο Γκεβάρα: υπουργός – αντάρτης…»
Ο Μπάμπης σήκωσε λευκή σημαία: είχε ψιλομπερδευτεί. Δεν θα γινόταν ποτέ ούτε σκέτος δημοσιογράφος. «Και τι είναι το ‘‘Διευθυντικό Δικαίωμα’’;», αποτόλμησε διστακτικά.
«Κοίταξε, Μπάμπη, παιδί μου. Ήθελα κι εγώ από μέρες να μιλήσουμε γι’ αυτό. Λοιπόν. ‘‘Διευθυντικό Δικαίωμα’’ είναι η διακριτική ευχέρεια του εργοδότη να μεταθέτει χρονικά κάποιους εργασιακούς όρους ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης. Εσύ, φυσικά, θα δουλεύεις όπως νομίζεις και θα πληρώνεσαι κανονικά. Ούτε λόγος επ’ αυτού! Με μπλοκάκι δεν πληρώνεσαι; Θα μας κόβεις, λοιπόν, κανονική απόδειξη και θα παίρνεις τον ΦΠΑ όποτε ευκολυνόμαστε…»
«Μα αυτό λέγεται υπερτιμολόγηση…», πήγε να πει ο Μπάμπης.
«Υπο-… Υποτιμολόγηση, Μπάμπη, παιδί μου. Επειδή θα κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις… Κατάλαβες, Μπάμπη, παιδί μου, τι είναι το ‘‘Διευθυντικό Δικαίωμα’’;»
Ο Μπάμπης είχε πάρει να κοκκινίζει…
Μπορεί να μη γινόταν ποτέ δημοσιογράφος. Αλήτης – Ρουφιάνος, όμως…

Dramatis Personae

Κώστας Καλάπας: Διευθυντής της εφημερίδας Nea Prooptiki Times, ασκεί το Διευθυντικό του Δικαίωμα αφ’ υψηλού: για όλα φταίνε τα στελέχη του και οι δημοσιογράφοι του. Ο ίδιος έχει Οράματα και Σχέδια και δεν προλαβαίνει…
Γιώργος «Γκαπ»: Αρχισυντάκτης της εφημερίδας, βυσσοδομεί, υπονομεύει, ραδιουργεί και γενικώς κάνει διάφορα πράγματα που δεν ξέρει καλά τις ονομασίες τους στα ελληνικά. Μέχρι να καταλάβει το λάθος του έλεγε «red flag» το «κοκκινόπανο».
Πάνος Παναγιωτόπουλος: Υπουργός Εργασίας. Κάνει ό,τι μπορεί για να περισώσει την τιμή του Εργατικού Κινήματος σε αντεπαναστατικές περιόδους… Οι θυσίες του για τον ανώνυμο μεροκαματιάρη δεν γνωρίζουν όριο, ει μη μόνον αυτό που του υπαγορεύει η επαναστατική του συνείδηση. Λάτρης της σιωπής ο ίδιος, εξαναγκάζεται να μιλάει πότε – πότε, προκειμένου να υπερασπιστεί τα δίκια του εργάτη. Σαν την Λιάνα Κανέλλη σε κοκκινομπλέ απόχρωση.
Λιάνα Κανέλλη: Σαν τον Πάνο Παναγιωτόπουλο σε μπλεκοκκινόμαυρη απόχρωση…
Πάνος Γαβαλάς: Τραγουδοποιός περασμένων δεκαετιών. Σε κάποιο σταυροδρόμι εκείνη άλλαξε γνώμη και ο Πάνος έκτοτε έγραφε τραγούδια. Αγνοείται η ακριβής τοποθεσία του συγκεκριμένου σταυροδρομιού. Εξάλλου, κανείς δεν φαίνεται να αλλάζει γνώμη εδώ γύρω…
Google: Μηχανή αναζήτησης στο Ίντερνετ. Βρίσκεις τα πάντα, εκτός από αυτό που ξεκίνησες να ψάχνεις στην αρχή… Λέγεται και Θείος Γούγλης, περίπου για τους ίδιους λόγους που το Φαξ λέγεται τηλεμοιοτυπία…
Μαύρος Πητ: Ήρωας του «Μίκυ Μάους». Πειρατής με ιδιάζουσα, νεοφιλελεύθερη αντίληψη περί οικονομικής πολιτικής. Χαρακτηριστικό της η απαξίωση των μεσο – μακροπρόθεσμων οικονομικών αποτελεσμάτων και η εμφανής προτίμηση στον ενιαίο συντελεστή στην άμεση φορολόγηση εισοδημάτων…
Μπάμπης: Άτομο χωρίς συγκεκριμένη ταυτότητα και έρμα στη ζωή του. Προς το παρόν εργάζεται ως δημοσιογράφος. Επόμενα επαγγελματικά του βήματα, η αλητεία, η ρουφιανιά ή τα Εξάρχεια, αναλόγως των εξελίξεων στο Εργασιακό και το Ασφαλιστικό.

Advertisements