Πώς τα φέρνει η ζωή τα πράγματα μερικές φορές! Στριμωγμένος στο τραπεζάκι των Starbucks μαζί με μιαν άγνωστη κοπέλα, o Μπάμπης συνειδητοποίησε πόσο σπάνια χρησιμοποιούσε το πραγματικό του επώνυμο: Μάγκας! Είχε παιδευτεί πολύ για να αποφασίσει να το αλλάξει και πώς να το κάνει. Είχε σκεφτεί το Μαγκίτης αλλά, φυσικά, δεν του άρεσε. Το Μαγκίδης και το Μαγκάκος το ίδιο. Είχε σκεφτεί και να το παραλλάξει ελαφρώς: να το κάνει Μαγγίνας! Πάλι δεν του άρεσε ― του ακουγόταν σαν Λουμπίνας. Ο Μπάμπης ήταν μάγκας, προς θεού! Και μετά σκέφτηκε, γιατί όχι; Γιατί να μην το αλλάξει τελείως. Να το κάνει κάτι εντελώς άλλο, Μητσοτάκης – Μπακογιάννης – Κούβελος, ας πούμε. Ακουγόταν ωραίο, επιβλητικό, πληθωρικό. Μήπως θα μπορούσε να προσθέσει κι ένα «φον», ή ένα ««ντε λα», ας πούμε, ή θα ήταν υπερβολή; Όχι, ο Μπάμπης είχε πάντοτε αίσθηση του μέτρου, κι άλλωστε μπορεί να και να μην είχε το δικαίωμα να το κάνει. Βέβαια, στο Ληξιαρχείο του είπαν πως δεν είχε δικαίωμα να το κάνει ούτε Μητσοτάκης – Μπακογιάννης – Κούβελος… Και ο Μπάμπης απογοητεύτηκε λίγο. Γιατί οι άνθρωποι να μην έχουν ονόματα που να τους πηγαίνουν; Γιατί ο κόσμος να είναι τόσο άδικος; Γιατί δεν αφήνουν τον συνάνθρωπό τους να ευτυχήσει με το όνομα που του έλαχε στη ζωή; Γιατί, γαμώτο, να υπάρχουν άνθρωποι που έχουν, όχι μόνον ένα, αλλά τρία επιβλητικά ονόματα ― κι άλλον να τον λένε Μάγκα και να μη βρίσκει ησυχία;
Ο Μπάμπης είχε ακουστά και για κάποιον Πρωτόπαπα που δεν είχε προσπαθήσει να το αλλάξει! Όταν ήταν μικρός λέει αυτός ο Πρωτόπαπας, τον κορόιδευαν τα πιτσιρίκια ρωτώντας τον πού ήταν ο δεύτερος παπάς. Δεν τον ένοιαζε. Αργότερα τον ρωτούσαν πότε θα «ψάλλει», πότε θα «λειτουργήσει», πότε θα «εξομολογήσει», πότε θα «χειροτονήσει»… Πάλι δεν τον ένοιαζε. Κάποτε άρχισαν να τον ρωτούν: «Τον Πρωτόπαπα του ΠΑΣΟΚ τι τον έχεις;». Και τότε άρχισε να τον νοιάζει…
Ο Μπάμπης λυπόταν αυτόν τον Πρωτόπαπα και όλους αυτούς που είχαν ονόματα που δεν τους πήγαιναν. Αλλά, μήπως κι ο Μπάμπης, που είχε το σωστό επώνυμο που του ταίριαζε γάντι, δεν είχε αναγκαστεί να το αλλάξει; Φοβερό πράμα η πίεση του κόσμου, σκέφτηκε ο Μπάμπης Μαγκάκης.
Κάποτε, όχι και πολλά χρόνια πριν, τα πράγματα ήσαν αυτό που υποδήλωνε το όνομά τους. Ένα πράγμα που λεγόταν «τηλέφωνο» ήταν για να μιλάς με κάποιον άλλον από μακριά… Τώρα άλλοι το έχουν για να τραβάνε φωτογραφίες, άλλοι για να διαβάζουν τα διανυκτερεύοντα ή τα αποτελέσματα του ΠΡΟ-ΠΟ, και μερικοί για να μιλάνε από το μπάνιο με κάποιον που είναι στην κουζίνα του σπιτιού τους… Σήμερα πια, ο Μπάμπης ποτέ δεν ήταν σίγουρος για το τι σημαίνει ένα όνομα… Έφταιγε η τεχνολογία που τα συνέδεε όλα μεταξύ τους σιγά – σιγά, έφταιγε κι η διαφήμιση που τα «είχε κάνει όλα ίσωμα» και δεν ήξερες ποια λέξη σημαίνει τι πια… Ο Μπάμπης θυμόταν τι σήμαινε κάποτε τη λέξη «δημιουργικότητα», πριν την παραλάβουν οι διαφημιστές και το μέρκετινγκ, θυμόταν κάποτε που η λέξη «ζωντανό» δεν δημιουργούσε τον συνειρμό «γιαούρτι», τότε που «επένδυση» δεν σήμαινε «αρπαχτή»…
Από την άλλη πλευρά, σκέφτηκε ο Μπάμπης, δεν είχαν αλλάξει και οι σημασίες στις ανθρώπινες σχέσεις; Τι εννοεί μια γυναίκα όταν λέει στον Μπάμπη «Είμαι κοινωνική!»; Εννοεί ότι πρέπει να μην ενοχλείται ο Μπάμπης όταν εκείνη φλερτάρει;
«Συνηθίζετε κύριε Μαγκάκη να πιάνετε κουβέντα με αγνώστους στις καφετέριες;»
Ο Μπάμπης συνειδητοποίησε ξαφνικά πως είχε χαθεί στις σκέψεις του και δεν πρόσεχε την κοπέλα που καθόταν τόση ώρα δίπλα του.
«Αν μου πείτε το όνομά σας, δεν θα είσθε άγνωστη πλέον…» της απάντησε ο Μπάμπης με το γελοίο μελιστάλακτο ύφος που είχε δει να παίρνουν σε τέτοιες περιπτώσεις.
«Σεμίνα. Σεμίνα Ακρίτα».
«Έχετε κάποια σχέση με τη γνωστή ομώνυμη ταβέρνα;» είπε ο Μπάμπης χαμογελώντας με το αστείο του.
«Δική μου είναι!»
Ο Μπάμπης έμεινε με ένα παγωμένο χαμόγελο να την κοιτάει ολίγον βλακωδώς.
«Η ταβέρνα ‘‘Στης Σεμίνας’’ είναι δική σου;» Ο Μπάμπης δεν ήξερε τι να πει… Πώς τα φέρνει η ζωή τα πράγματα μερικές φορές! Ο ψιλοκαταθλιπτικούλης Μπάμπης να κάτσει στα Starbucks στο ίδιο τραπέζι με τη μεγαλύτερη, την πιο φημισμένη γλεντζού της Αθήνας!
«Και τι κάνεις εδώ στην καφετέρια;» ρώτησε ο Μπάμπης περισσότερο βλακωδώς από την προηγούμενη φορά.
«Περιμένω μια φίλη, την Τατιάννα».

Dramatis Personae

Μπάμπης: Δημοσιογράφος στην New Prooptiki Times, το κατά γενικήν ομολογίαν πλέον έγκυρο φύλλο του ελληνικού Τύπου. Άτομο με προβληματισμούς και αναζητήσεις όσον αφορά την ουσία των ονομασιών, τα κατά συνθήκην ψεύδη και τους ευφημισμούς. Φθονεί τον Σάκη Ρουβά γιατί έχει πιο ανδροπρεπές στήθος και βγάζει περισσότερες γκόμενες από τον ίδιο.
Starbucks: Ιερό τέμενος όπου απαιτείται από τους προσκυνητάς πλήρης αποχή από το κάπνισμα. Η καλή γνώση της αμερικανικής ιδιολέκτου θεωρείται προσόν. Κάποιοι θεωρούν τα Starbucks αίρεση, επειδή απαιτεί από τους πιστούς να καταθέτουν όλα τους τα περιουσιακά στοιχεία…
Μαγγίνας Βασίλειος: δικηγόρος, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Ο ίδιος δεν ευθύνεται σε τίποτα για τους συνειρμούς του Μπάμπη.
Μητσοτάκης – Μπακογιάννης – Κούβελος: Σειρά επωνύμων που θα ήθελε να αποκτήσει ο Μπάμπης. Κάπου τα έχει ακουστά και τον έχουν εντυπωσιάσει.
Σεμίνα Ακρίτα: Ταβερνιάρισσα – Γλεντοκόπος. Ο πατέρας της, ο Διγενής Ακρίτας με τ’ όνομα, έμενε σε μια φτωχοσυνοικία, τα Μαρμαρένια Αλώνια, όπου είχε χτίσει ένα αυθαίρετο από μάρμαρο. Κάποιοι τον φωνάζανε Λουκή, επειδή είχε παντρευτεί κάποια κυρία Λουκά… Φθονεί την Τατιάννα, με την οποία ήσαν συμμαθήτριες στο Δημοτικό. Μια μέρα, στην αυλή του σχολείου, η Tατιάννα της είπε πως δεν αγαπάει τον μπαμπά της και από τότε η Σεμίνα όλη μέρα γλεντοκοπάει και τα βράδια κλαίει και προσεύχεται η Τατιάννα να δυστυχήσει στη ζωή της… Λυκοφιλίες…
Πρωτόπαπας: Αγνώστων λοιπών στοιχείων άτομο, για το οποίο ο Μπάμπης κάπου κάτι άκουσε. Δεν είναι σίγουρος, αλλά νομίζει ότι αυτός ο Πρωτόπαπας κάποτε, πριν από πολύ – πολύ καιρό, είχε επισκεφθεί κάποιο από τα πολλά γραφεία της εφημερίδας για κάποιον άγνωστο λόγο…
Ζέστη: Κάνει πολύ…

Advertisements