Η δήλωση του βουλευτή Πιερίας Ευάγγελου Πολύζου αμέσως μετά τη διαγραφή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη. Θα πρέπει να γίνει σαφές ότι πολλοί δεν την περιμέναμε. Δεν θεωρούσαμε, δηλαδή, πιθανόν ένας βουλευτής να κάνει μια τέτοια δήλωση – καταγγελία της οικογενειοκρατίας και του νεποτισμού που κυριαρχούν στον εγχώριο πολιτικό βίο: «Εγώ καραμανλικός γεννήθηκα και καραμανλικός θα παραμείνω όσο ζω»! Διέψευσε αυτοστιγμεί όσους τον αποκαλούσαν ―πίσω από την πλάτη του, φυσικά,― «φουκαρά», διατρανώνοντας δημοσίως μιαν αλήθεια που βιώνουμε πολλοί πολίτες αυτής της χώρας. Το υπονοούμενο του βουλευτού ήταν σαφές και εμείς, οι οξυδερκείς αποδέκτες του, το λάβαμε φυσικώ τω τρόπω. Και εγώ, προσωπικά, άλλωστε, με Κωνσταντίνο Καραμανλή γεννήθηκα και με κάποιον Καραμανλή, πιθανότατα, θα πεθάνω. Ίσως, μάλιστα, με Κωνσταντίνο τοιούτον… Και οι γονείς μου με Γιώργο Παπανδρέου γεννήθηκαν, με Ανδρέα πέρασαν μεγάλο μέρος της ζωής τους, και πιθανότατα με κάποιον Παπανδρέου θα πεθάνουν…
Ο Ευάγγελος Πολύζος απέδειξε πως υπάρχουν θαραλλέες φωνές στο ελληνικό Κοινοβούλιο που δεν διστάζουν να καταγγείλουν τα κακώς κείμενα, ακόμη και μέσα στο ίδιο το κόμμα τους… Και δεν είναι μόνος: Ενθυμούμαι αυτή τη στιγμή, αίφνης, τον Σπύρο Βούγια, το διαπρεπές «ηχείο του προέδρου», τον αφανή ήρωα της βιοπάλης Γεώργιο Κατσιφάρα. Και, βέβαια, εκτός κοινοβουλίου αλλά ωσεί παρών, ο τολμηρός πρωτοπόρος, ο Ζορρό, ούτως ειπείν, της ασίγαστης μάχης κατά της οικογενειοκρατίας, ο Γιώργος Κουρής, ο άνθρωπος που διεκδικεί με σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας τον επίζηλο τίτλο του εκδότη που γκρέμισε εν σειρά τον καραμανλισμό, τον μητσοτακισμό και τον παπανδρεϊσμό!
Λυπάμαι που το περιορισμένο του χώρου δεν μου επιτρέπει να μνημονεύσω και άλλους μαχητές του ιερού πολέμου κατά της οικογενειοκρατίας στην Ελλάδα, αλλά το πλήθος τους και μόνον, εντός και εκτός του Κοινοβουλίου, με κάνει ιδιαίτερα αισιόδοξο για το μέλλον της πατρίδας μας…

Advertisements