Η μεγάλη μέρα είχε φτάσει. Απόψε ο Μπάμπης Καμένος, ο επιφανής δημοσιογράφος της New Prooptiki Times, θα έβγαινε στα παράθυρα του Χατζηνικολάου. Ναι, ο Μπάμπης μόλις σήμερα το συνειδητοποιούσε: επρόκειτο για την επαγγελματική του δικαίωση, επιτέλους, για έναν σταθμό στην καριέρα του. Συγκινημένη η μητέρα του τού είχε πει από την προηγουμένη στο τηλέφωνο: «Θα σε δούμε όλοι, παιδάκι μου». Εννοούσε προφανώς τους γείτονες, γιατί η μάνα του, ούτως ή άλλως, τον διάβαζε στην εφημερίδα. Ή μήπως, όχι; Ο Μπάμπης προβληματίστηκε. Η αλήθεια είναι ότι τελευταία κάποιος είχε σταματήσει να παίρνει την εφημερίδα. Κοίταζε το δελτίο του πρακτορείου κάθε τόσο και ήταν ολοφάνερο: Έλειπε ένα φύλλο! Λες να ήταν η μητέρα του; Μήπως ήταν αυτό που λένε «δεν τον διαβάζει ούτε η μάνα του»; Ο Μπάμπης έκανε πέρα όλες αυτές τις μαύρες σκέψεις. Σήμερα ήταν η μεγάλη του μέρα. Θα γινόταν «TV περσόνα»! Σαν τη Γωγώ Μαστροκώστα!

Οδηγίες προς ναυτιλλομένους

Ο Μπάμπης ήταν έτοιμος. Μακιγιαρισμένος ― ένας κούκλος! Κοίταζε με λάγνο βλέμμα τις κοπελίτσες που πήγαιναν κι ερχόντουσαν, αλλά καμιά δεν φαινόταν να του δίνει σημασία. Ξάφνου, ένας κουστουμαρισμένος τύπος τον πλησίασε βιαστικά και του έχωσε στο χέρι ένα χαρτί μουρμουρίζοντας, «Δικός μας δεν είσαι;» κι εξαφανίστηκε χωρίς να περιμένει απάντηση. Ο Μπάμπης άνοιξε το χαρτί και διάβασε στα πεταχτά:

«Ευθύνες ΠΑΣΟΚ.
Χρειάζεται ψυχραιμία.
Η Ολυμπιακή πετάει.
Διασφάλιση θέσεων.
Εχουμε μπροστά μας 60 ημέρες και με πολλή προσοχή θα γίνουν τα επόμενα βήματα.
Έγινε διεθνής διαγωνισμός.
Κανένα συμφέρον δεν στηρίζουμε.
Ποιος υπηρετούσε μεγάλα συμφέροντα είναι γνωστό (ΠΑΣΟΚ).
Όχι αντιπαράθεση με συνδικαλιστές.»

Ο Μπάμπης ήταν εντυπωσιασμένος. Συναδελφική αλληλεγγύη! Είχαν καταλάβει ότι ήταν δημοσιογράφος και τον βοηθούσαν τι να πει! Από την ΕΣΗΕΑ θα είναι, σκέφτηκε ο Μπάμπης. Βέβαια, όλ’ αυτά έμοιαζαν με αυτά που λένε οι νεοδημοκράτες, αλλά τι σημασία έχει; Σωστά του φαινόντουσαν. Έκρυψε το πολύτιμο χαρτί στην τσέπη του και ετοιμάστηκε να λουστεί στο φως των προβολέων…

Παρένθεση ΠΑΣΟΚ…

Ο Νίκος Χατζηνικολάου έδειχνε υπέροχος. Τον αγκάλιαζε μια αύρα εγκυρότητας, μια μαγική διευθυντική πνοή, μια εντυπωσιακή καθαρότητα γύρω του που μάγευε τον Μπάμπη…
Δίπλα ο Νίκος Κακαουνάκης τον κοίταζε άγρια. Ήταν προφανές πως ο Μπάμπης δεν του γέμιζε το μάτι…
Ο Μπάμπης κοίταξε τον άλλον συνομιλητή, τον Θεόδωρο Ρουσόπουλο. «Πόσο μοιάζει η αύρα του με του Χατζηνικολάου», σκέφτηκε. Τον θαύμαζε κι αυτόν… Μόνο τον Κακαουνάκη φοβόταν, αλλά με την καθοδήγηση του χαρτιού της ΕΣΗΕΑ θα τα κατάφερνε.
«Κύριε Καμένε, είναι πασίδηλος η εγκυρότητα της γνώμης σας. Θα θέλατε να μας καταστήσετε κοινωνούς της;» είπε ο Χατζηνικολάου στον Μπάμπη.
«Νίκο, ας μιλάμε στον ενικό». Ο Μπάμπης περίμενε πολύ καιρό την ευκαιρία να πει αυτήν την καλά προετοιμασμένη ατάκα… «Φταίει το ΠΑΣΟΚ…»
«Τι εννοείς, Μπάμπη;»
«Χρειάζεται ψυχραιμία», συνέχισε απτόητος ο Μπάμπης.
«Τι σε κάνει να το λες αυτό, Μπάμπη;»
«Το ότι η Ολυμπιακή πετάει».
Ο Χατζηνικολάου ένοιωθε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Κι ο Μπάμπης το ίδιο. Ξανακοίταξε με τρόπο το χαρτάκι της ΕΣΗΕΑ. Εντάξει, καλά τα πήγαινε.
Πήρε το λόγο ο Ρουσόπουλος: «Ο προσεκτικός αναγνώστης», είπε, «θα δει ότι σε 5 σημεία ο κ. Ρεγκούζας αναφέρει ρητά το πνεύμα της κυβέρνησης πως δε δέχεται εκπτώσεις σε ζητήματα ηθικής τάξης. Το έκτο σημείο είναι ατελές ως προς τη διατύπωση. Ωστόσο, το όλο πνεύμα της ομιλίας διαπνέεται από σαφήνεια, ότι σε θέματα ηθικής τάξης η κυβέρνηση δε δέχεται εκπτώσεις».
Ο Μπάμπης ένοιωσε πως είχε φτάσει η στιγμή να πάρει πρωτοβουλία. «Πρέπει να διασφαλισθεί η θέση του κυρίου Ρεγκούζα. Να διασφαλισθούν όλες οι θέσεις. Άμεσα».
Όλοι κοίταζαν με απορία το παραθυράκι του Μπάμπη. Το κοίταξε κι αυτός. Καλό φαινόταν. Έγραφε «Μπάμπης» από κάτω. Δεν χώραγε, βέβαια, μια πλήρης περιγραφή των ιδιοτήτων του…
«Δηλαδή, Μπάμπη, δεν θα έπρεπε να υποστεί κυρώσεις ο Αδάμ Ρεγκούζας; Όπως ο κύριος Πολύζος, λόγου χάριν;» τον ρώτησε ο Χατζηνικολάου.
«Εχουμε μπροστά μας 60 ημέρες και με πολλή προσοχή θα γίνουν τα επόμενα βήματα», απάντησε πανέτοιμος ο Μπάμπης.
«Δεν θα είναι κάπως αργά τότε, Μπάμπη; Οι εντυπώσεις…» πήγε να πει ο Χατζηνικολάου.
«Μα, έγινε διεθνής διαγωνισμός», τον διέκοψε ο Μπάμπης.
Μια παγωμένη σιωπή τύλιξε το στούντιο.
«Έγινε διεθνής διαγωνισμός εν όψει του κυβερνητικού ανασχηματισμού;» ρώτησε διστακτικά ο Χατζηνικολάου τον Μπάμπη.
«Ναι, επειδή δεν στηρίζουμε κανένα συμφέρον».
«Εννοείς στην εφημερίδα σας, Μπάμπη, τη New Prooptiki Times;»
«Φυσικά. Άλλωστε, είναι γνωστό ποιος υπηρετούσε τα μεγάλα συμφέροντα, παρένθεση ΠΑΣΟΚ», είπε ο Μπάμπης.
«Η δεξιά παρένθεση; Μα αυτή δεν ήταν του ΠΑΣΟΚ, ήταν η παρένθεση της Νέας Δημοκρατίας…»
«Δεν κάνω αντιπαράθεση με συνδικαλιστές», είπε αποφασιστικά ο Μπάμπης.
«Μπάμπη, διευθυντής είμαι, δεν είμαι συνδικαλιστής…» είπε αποφασιστικά κι ο Χατζηνικολάου, τονίζοντας τις τρεις τελείες στο τέλος.
Ο Μπάμπης κοίταξε το χαρτί του. Δεν έγραφε τίποτε άλλο. «Ας βάλουμε μια άνω τελεία», είπε.
«Δεν ξέρεις τι λες, ρε!», πέταξε ο Κακαουνάκης.
Ο Μπάμπης αποφάσισε να κρατήσει την ίδια τακτική στην συζήτηση. «Ευθύνες ΠΑΣΟΚ», είπε ξερά.
Ο Κακαουνάκης έπαιρνε συνεχώς ανάποδες. «Δεν έχεις καμπανέλια, ρε!» είπε στον Μπάμπη.
«Ως εδώ!» είπε ο Μπάμπης. «Φτάνει πια! Χρειάζεται ψυχραιμία, Νίκο, κι αυτό στο λέω επιεικά…».
«Δεν έχεις καμπανέλια, ρε! Και δεν ξέρεις και γραμματική!» ξαναείπε ο Κακαουνάκης.
«Ναι, αλλά η Ολυμπιακή πετάει!» τον αποστόμωσε ο Μπάμπης.
Ο Κακαουνάκης είχε μείνει ξερός.
«Να διασφαλίσεις τη θέση σου», τον αποτέλειωσε ο Μπάμπης.
«Με απειλείς, ρε;» του φώναξε ο Κακαουνάκης.
«Εχουμε μπροστά μας 60 ημέρες και με πολλή προσοχή θα γίνουν τα επόμενα βήματα».
«Να ανακαλέσεις!» είπε ο Κακαουνάκης.
«Είναι αργά πια. Έγινε διεθνής διαγωνισμός», είπε ατάραχος ο Μπάμπης.
«Να ανακαλέσει», είπε ο Κακαουνάκης στρεφόμενος στον Χατζηνικολάου.
«Δεν στηρίζω κανένα συμφέρον. Και ιδιαίτερα του Κακαουνάκη», διευκρίνισε ο Μπάμπης. Και συνέχισε: «Άλλωστε, είναι γνωστό ποιος υπηρετούσε τα μεγάλα συμφέροντα, παρένθεση ΠΑΣΟΚ».
«Τι λέει αυτός ρε;» είπε αποκαμωμένος ο Κακαουνάκης.
Ο Μπάμπης είχε αρχίσει να τον λυπάται. «Ατελής διατύπωση», είπε στον Κακαουνάκη. «Επιεικά…», πρόσθεσε.

Advertisements