Ο Μπάμπης, ο νευρωτικός δημοσιογράφος της New Prooptiki Times, της αυτοκαταστροφικής εφημερίδας του καταθλιπτικού Σαββατοκύριακου, δεν ήταν στα καλά του τον τελευταίο καιρό.
Η Μπάρμπαρα, η διακεκριμένη κοσμικογράφος που την φλέρταρε εδώ και καιρό, μάλλον τον απέφευγε τώρα πια… Η Λάουρα, ο «Κόκκινος Πειρασμός» που είχε αναδυθεί από τα ξεχασμένα βάθη του παρελθόντος του τον είχε απογοητεύσει βαθιά για μια ακόμη φορά… Ήταν και η Σουζάνα, η επονομαζομένη και «Οβιδοβόλο», για ευνόητους λόγους… Αλλά ούτε κι αυτή δεν τον ήθελε πια…
Το σύμπαν του Μπάμπη είχε γίνει ένα κρύο, αφιλόξενο μέρος, όπου μόνον τα περιστέρια έβρισκαν το ταίρι τους. Και μετά κουτσουλούσαν θριαμβευτικά το αυτοκίνητο του Μπάμπη. Σαν να τον κορόιδευαν… Ίσως ακόμη κι αυτά να ήξεραν πως ο Μπάμπης δεν τα κατάφερνε με τις γυναίκες… Τουλάχιστον, σκέφτηκε, αυτές δεν τον κουτσουλούσαν. Ή μήπως όχι; Ο Μπάμπης δεν ήθελε να το σκεφτεί άλλο αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα. Προσπάθησε να εστιάσει στη θετική πλευρά, όπως του είχε μάθει η Χρύσα Γράση, η ικανότατη, αλλά κάπως αυστηρή ψυχίατρος που παρακολουθούσε τον Μπάμπη τα τελευταία οκτώ χρόνια. Ήταν κάπως μεγάλο το χρονικό διάστημα, αλλά ο Μπάμπης ήταν αποφασισμένος! Θα έβρισκε κάποτε την απάντηση στα Μεγάλα Ερωτήματα που τον απασχολούσαν: ποιο είναι το νόημα της ζωής, γιατί ο κόσμος ψηφίζει Νέα Δημοκρατία, πότε θα παντρευτεί κι αυτός, ποια ονομασία να πάρουν τα Σκόπια, πότε θα πληρωθεί; Τέτοια…
Και τότε, ξαφνικά, το θυμήθηκε: σήμερα είχε ραντεβού με τη Χρύσα Γράση! Πάλι θα αργούσε…

Τα γήινα…

Ο Μπάμπης μπήκε στον προθάλαμο και περίμενε. Σε λίγο, η Χρύσα Γράση φάνηκε στην πόρτα και του έκανε νόημα να περάσει. Καθώς γύρισε και κατευθύνθηκε προς το γραφείο της, ο Μπάμπης παρατήρησε τον κώλο της. Καλός ήταν… Καλύτερος από της Σουζάνας, αλλά όχι και από της Λάουρας. Η Μπάρμπαρα ήταν εκτός συναγωνισμού… Ο Μπάμπης προσπάθησε να διώξει αυτές τις σκέψεις από το μυαλό του. Το ποια είχε τον καλύτερο κώλο δεν αποτελούσε ένα από τα Μεγάλα Ερωτήματα της Ζωής. Ή μήπως όχι;
Κάθισε και αμέσως προσπάθησε να μιλήσει: «Χρύσα, θέλω να σου μιλήσω γι’ αυτό που μου συμβαίνει… Εεε… Δεν ξέρω πώς να το πω… Να… Κυρία Γράση… Είμαι ερωτευμένος… Το είπα!»
«Μπάμπη, αυτό είναι υπέροχο! Πότε, πώς έγινε;»
«Όσον αφορά το πρώτο: στον Προαστιακό. Όσον αφορά το δεύτερο: ξαφνικά…»
«Μπάμπη, μην είσαι τόσο ακριβολόγος… Άμα της μιλάς κι αυτηνής έτσι, θα την χάσουμε…»
«Εντάξει, κυρία Γράση. Ξαφνικά στον Προαστιακό».
«Τι έγινε;»
«Την ερωτεύτηκα».
«Ναι αυτό το κατάλαβα. Παρακάτω…»
«Απαντούσα στο δεύτερο…
«Το “πώς”;»
«Όχι. Μετά απ’ αυτό, το χωρίς ακριβολογία…»
Η Χρύσα Γράση, η αγέρωχη ψυχίατρος, είχε αρχίσει να χάνει την υπομονή της. «Τι έγινε στη συνέχεια, Μπάμπη;»
«Το απευκταίον!»
«Εννοείς…; Αμέσως; Μέσα στο τρένο;»
«Ναι! Αφού με ρώτησε…»
«Τι σε ρώτησε, Μπάμπη; Αν θα κάνετε το απευκταίον;»
«Όχι. Με ρώτησε τι δουλειά κάνω… Και της απάντησα…»
«Μπάμπη, ας τα πάρουμε από την αρχή…»
«Χρύσα, θέλω να σου μιλήσω γι’ αυτό που μου συμβαίνει… Εεε… Δεν ξέρω πώς να το πω… Να… Κυρία Γράση… Είμαι ερωτευμένος… Το είπα!»
Η Χρύσα Γράση κοίταξε τον Μπάμπη με ελαφρά απόγνωση. Μη θέλοντας να φανεί αυτή η στιγμιαία αδυναμία της, προσπάθησε να ξαναπιάσει το νήμα της ιστορίας από μιαν άλλη άκρη: «Σου αρέσει, Μπάμπη;»
«Η δουλειά μου; Όχι βέβαια…»
«Η κοπέλλα, Μπάμπη… Πώς την είπαμε;»
«Μπάρμπαρα…»
«…η Μπάρμπαρα, λοιπόν. Σου αρέσει;»
«Πιο πολύ από την Λάουρα!»
«Ποια είναι η Λάουρα;» Η Χρύσα Γράση ανακάθισε στη θέση της ταραγμένη. Αυτός ο πελάτης της δεν είχε μιλήσει για γυναίκα επί οκτώ χρόνια. Ετοιμαζόταν να θέσει διακριτικά μέσα στον επόμενο χρόνο το θέμα της ομοφυλοφιλίας… Και τώρα ξαφνικά…
«Η Λάουρα…» Τώρα ανακάθισε ο Μπάμπης στη δική του θέση… «Η Επικίνδυνη Κόκκινη…»
«Κάνατε σεξ με τη Λάουρα, Μπάμπη;»
«Δεν ασχολούμαι με τα γήινα! Δεν θέλω να μιλήσω γι’ αυτό…»
«Καλά, Μπάμπη. Για τι θέλεις να μιλήσεις;»
«Γερνάω. Κανείς δεν με θέλει… Λες και είμαι προβεβλημένο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ… Όλοι θέλουν τους νέους…»
«Μπάμπη, για όλους υπάρχει μια θέση πάνω στη Γη…»
«Μα εγώ δεν ασχολούμαι με τα γήινα!»
«Και με τι ασχολείσαι, Μπάμπη;»
«Δεν ξέρω ακόμη… Θα το βρω, όμως. Οπωσδήποτε». Ο Μπάμπης ανακάθισε ξανά. Μια λαμπρή ιδέα πέρασε το κατώφλι της συνείδησής του. «Αλήθεια, ο Χριστόδουλος με τι ασχολείται;»
«Ο Αρχιεπίσκοπος ασχολείται με πνευματικά ζητήματα…»
«Οι ταυτότητες είναι πνευματικό ζήτημα;»
«Φυσικά! Το ζήτημα της προσωπικής ταυτότητας είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που θα πρέπει να αντιμετωπίσει ένας άνθρωπος πάνω στη Γη…»
«Για να το λύσει και να πάει μετά κάτω από τη γη…» διέκοψε ο Μπάμπης την κυρία Γράση.
«Μπάμπη! Μη γίνεσαι πάλι απαισιόδοξος!» είπε αυστηρά η ψυχίατρος.
«Σωστά! Εδώ που τα λέμε, κατά βάθος πιστεύω πως δεν θα πεθάνω ποτέ…» είπε χαρούμενος ο Μπάμπης.
Η ψυχίατρος προσπάθησε να βοηθήσει την κατάσταση. «Ε, όχι και τόσο! Τώρα γίνε λίγο πιο απαισιόδοξος…»
«Καλά. Πιστεύω πως θα πεθάνω, αλλά τότε δεν θα πάω κάτω από τη γη…»
«Ίσιωσε λίγο ακόμη…»
«Λοιπόν. Θα πεθάνω, θα πάω κάτω από τη γη, αλλά δεν θα μείνω για πολύ εκεί…»
«Έτσι μπράβο!»
«Θα μείνω για λίγο κάτω από τη γη και μετά θα πάω κάπου αλλού…»
«Ναι, Μπάμπη! Θα αναληφθείς στους ουρανούς!»
«…και δεν θα ασχολούμαι πια με τα γήινα!»
«Εεεε, ναι Μπάμπη, βέβαια…»
«Μόνο με τις ταυτότητες!»
«Όχι, αυτό είναι πριν…»
«Όταν πεθάνω δηλαδή, θα λυθεί και το πρόβλημα της ταυτότητας;»
«Φυσικά!» Η Χρύσα Γράση απέμεινε για λίγο σκεπτική. «Μπάμπη, πιστεύεις στον Θεό;»
«Φυσικά! Με την αντιπαροχή μόνο έχω κάποιο πρόβλημα…»
«Μπάμπη, δεν εννοούσα τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, αυτό ήταν απλώς ένα προσωνύμιο…»
«Ούτ’ εγώ! Τον ορίτζιναλ θεό εννοούσα. Για τη δική του αντιπαροχή μιλάω: δίνεις το σώμα σου και σου παρέχει τριάρι στον Παράδεισο… Κάτι δεν μου πάει σε αυτή την ιστορία… Κάτι δεν με πείθει… Είμαι πολύ απογοητευμένος…»
«Αυτά περνάνε Μπάμπη… Τουλάχιστον έχεις τη δουλειά σου…»
«Ναι, αλλά καθυστερούν οι πληρωμές!» διαμαρτυρήθηκε ο Μπάμπης.
Η κυρία Γράση προσπάθησε να κάνει τη δουλειά της: «Διαμαρτυρήθηκες; Έκανες κάτι γι’ αυτό;»
«Ναι. Και μου είπαν πως δεν ασχολούνται με τα γήινα…»

Advertisements