Βαρυσήμαντο άρθρο του ευφυούς συντάκτη μας Μπάμπη Καμένου

Μέγα ατόπημα διέπραξε ο κύριος Σκανδαλίδης χαρακτηρίζοντάς με «βλάκα πορφυρογέννητο»! Πρόκειται προφανώς για βαρύτατο πολιτικό ολίσθημα, ανεπίτρεπτο για έναν πολιτικό του βεληνεκούς και της εμπειρίας του κυρίου Σκανδαλίδη.
Αναφέρει το στέλεχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης: «Συνάντησα τη βλακεία στον πορφυρογέννητο. Αυτόν που τον έραναν οι μοίρες, που τον γέννησαν κάποιοι ξεχωριστοί (σ.σ.: Γεια σου μαμά!), που τον περιέθαλψαν νεράιδες, που τον νανούρισαν σειρήνες για να σώσει εκ καταγωγής τους άλλους, τους γύρω του, τους συντοπίτες του, τους ομοϊδεάτες του, τους συμπατριώτες του, τη χώρα τον κόσμο».
Είναι κάτι περισσότερο από προφανές ποιον εννοεί… Εμένα, φυσικά! Και για να μην αφήσει καμιά αμφιβολία συμπληρώνει παρακάτω: «Κι ας είναι ανίκανος να σώσει τον ίδιο τον εαυτό του».
Δηλαδή, ο κύριος Σκανδαλίδης δεν κρατά καν τα προσχήματα! Μόνον που δεν με κατονομάζει! Η περιγραφή του είναι «φωτογραφική»! Ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι ο «Έλληνας αριστοκράτης», στον οποίον αναφέρεται;
Δεν θα τον ακολουθήσω στον ολισθηρό κατήφορο που επέλεξε. Η πορφυρά ανατροφή μου δεν το επιτρέπει. Οι νεράιδες και οι σειρήνες που με ανέθρεψαν και τις οποίες, επί τη ευκαιρία, θέλω να τις ευχαριστήσω για την υπέροχη δουλειά που έκαναν, μαζί με τους ξεχωριστούς γονείς μου, δεν θα μου επέτρεπαν σε καμία περίπτωση να ανοίξω διάλογο με κάποιον που δεν μου έχει δώσει συνέντευξη, φοβούμενος προφανώς πως δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις περιστάσεις: οι απαντήσεις του θα ωχριούσαν μπροστά στην λάμψη των ερωτήσεών μου.
Ο κύριος Σκανδαλίδης κάνει, εξάλλου, και ένα λογικό λάθος από όπου εμφαίνεται η περιορισμένη ευφυΐα του: αναφέρει ότι «η βλακεία μιας εποχής μπορεί να είναι η εξυπνάδα μιας άλλης». Ως εκ τούτου, θα έπρεπε να καταλάβει πως δεν είμαι βλάκας. Εκτός εποχής είμαι… Κατά πάσαν πιθανότητα δε, έρχομαι από το μέλλον, οπότε και θα αναγνωρισθεί η ιδιάζουσα ευφυΐα μου, που παρερμηνεύεται στις μέρες μας. Όχι για πολύ, όμως, ακόμα!
Ως εκ τούτου, απαγορεύω εφεξής στον κύριο Σκανδαλίδη να αναφέρεται απαξιωτικά στο πρόσωπό μου. Αντιθέτως, όχι μόνον του επιτρέπω, αλλά επιπλέον τον προτρέπω να με χαρακτηρίζει «έξυπνο», «διαμάντι της δημοσιογραφίας, «κόσμημα για τον ελληνικό Τύπο». Δύναται δε να χρησιμοποιεί κατά βούλησιν και άλλους τέτοιους αρμόζοντες χαρακτηρισμούς. Επιφυλάσσομαι παντός νομίμου βασιλικού δικαιώματός μου…
Μπάμπης Καμένος

Προδημοσίευση από το βιβλίο του Μπάμπη Καμένου «Βλάκα του Πορφυρογέννητου Eγκώμιον»:

«Η ευτυχία είναι ζήτημα απόφασης», είπε με σιγουριά.
«Σωστά, αλλά δεν φτάνει αυτό», του απάντησε ο Φλωμπέρ. «Πρέπει να γίνεις και βλάκας».
«Πώς θα μπορέσω να γίνω βλάκας;», αναρωτήθηκε. «Ίσως η βλακεία να μην είναι αποκλειστικό προνόμιο των βλακών. Ίσως να μπορώ να την κατακτήσω. Θα είναι δύσκολο, ασφαλώς, μπορεί να χρειαστούν ζόρικες αποφάσεις, αλλά ίσως να είναι εφικτό: κατ’ αρχάς θα πρέπει να επιλέγω σε κάθε κατάσταση την πιο κοινότοπη, οφθαλμοφανή ερμηνεία, το πιο συνηθισμένο πολυχρησιμοποιημένο μοντέλο σκέψης. Ναι, όποτε μπορώ θα σκέφτομαι με κλισέ, θα υποβαθμίζω την πληθώρα των εξωτερικών ερεθισμάτων σε δυο – τρία προφανή. Και θα εμμένω σε αυτά. Ο Πάουλο Κοέλιο θα είναι καλός οδηγός όποτε θα δυσκολευθώ σε αυτή τη διαδικασία… Στο κάτω – κάτω, είμαι άνθρωπος και τίποτε το ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο.
Όντως, δεν δυσκολεύθηκε να αναγνωρίσει δικά του πράγματα στο μακρύ νυχτερινό ταξίδι του ως την άκρη της βλακείας. Και τότε κατάλαβε κάτι ακόμη: η βλακεία είναι σαν το ψωμί. Ο εκ γενετής βλάκας μένει στην επιφάνεια της βλακείας. Είναι ένας επιφανειακός βλάκας και η βλακεία του τον σκληραίνει, στεγνώνει την ψυχή του. Σαν την κόρα του ψωμιού. Ενώ εκείνος που κατακτά με κόπο τη βλακεία, ο τρόπον τινά επίκτητος βλάκας, πηγαίνει κατευθείαν στην ψύχα της βλακείας, είναι πια ένας βαθύς βλάκας. Και μαλακώνει. Απαλλάσσεται από την οξύτητα και την πικρία του νου του. Γλυκαίνει.

ΠΑΜΕ για oriental;

police.jpg Η κίνησις αβρότητος του κυρίου Βουλγαράκη να στείλει για σουρπράιζ πάρτυ δύο αστυνομικούς – χορευτές οριεντάλ δεν εκτιμήθηκε όπως έπρεπε από τους ακαλλιέργητους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, οι οποίοι τους «συνέλαβαν». Έτσι οι καλλιτέχνες – αστυνομικοί, όχι μόνον δεν πρόλαβαν να πραγματοποιήσουν το νούμερό τους, αλλά τους αφαίρεσαν και τις χειροπέδες με τη ροζ γούνινη επένδυση, απαραίτητο αξεσουάρ, ως γνωστόν, στον χορό – οριεντάλ. Η παρεξήγησις είναι προφανής. Σύμφωνα με νεώτερες δηλώσεις του υπουργού Δημοσίας Τάξεως, την επόμενη φορά θα στείλει τούρτα γεμιστή με την Καλομοίρα, ένα δώρο αξιοπρεπές και δοκιμασμένο…
Επίσης, με αποκλειστική του δήλωση στη New Prooptiki Times, ο Αστυνόμος Μπέκας διέψευσε τις φήμες που τον έφεραν εργαζόμενο μετά το πέρας της βάρδιάς του ως χορευτή – οριεντάλ. «Η ανατροφή που έλαβα από την οικογένειά μου, γνωστή για τους στενούς δεσμούς της με την οικογένεια του αξιότιμου συναδέλφου σας κυρίου Χίου, δεν μου επέτρεψε να πραγματοποιήσω δύο παιδικά μου όνειρα: να γίνω κομμουνιστής και χορευτής – οριεντάλ…»

Advertisements