Μία ακόμη ημέρα αφιερωμένη στο Λειτούργημα της Ενημέρωσης του ελληνικού λαού ξημέρωσε για τον Μπάμπη Καμένο, τον στρατευμένο δημοσιογράφο της New Prooptiki Times.
Η ημέρα ξημέρωσε αλλά ο Μπάμπης ξύπνησε όταν μεσημέριασε: η αφιερωμένη στο καθήκον ημέρα ακολουθούσε μια νύχτα αφιερωμένη στο ουίσκι, το αναντικατάστατο όπλο κάθε δημοσιογράφου – μαχητή στη μάχη της Ενημέρωσης…
Ο Μπάμπης άνοιξε το ραδιόφωνο να ενημερωθεί και πήγε στο μπάνιο να ρίξει λίγο νερό στο αγουροξυπνημένο πρόσωπό του. Από δίπλα άκουγε τις ειδήσεις να παίρνουν σιγά – σιγά στο μυαλό του τη θέση κάποιων ασυνάρτητων αποσπασματικών ονειρικών εικόνων. Υποκλοπές, η Κατερίνα Παπακώστα αρθρώνει νέο πολιτικό λόγο, ο Κίμων Κουλούρης ψήφισε Ζαγορίτη, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Νίκος Γεωργιάδης, πιο γνωστός ως «Μπούρδας», θα επιστρατεύσει τον Πρωτόπαπα…
Ωπ!! Ο Μπάμπης τον ήξερε τον Πρωτόπαπα. Καλός συνάδελφος ο Πρωτόπαπας, πίστευε ο Μπάμπης. Γιατί ήθελε να τον επιστρατεύσει ο Γεωργιάδης, άραγε; Ξαφνιασμένος ο Μπάμπης έχασε για λίγο τη συνέχεια από τις ειδήσεις. Βγήκε στην πόρτα του μπάνιου για να ακούσει καλύτερα. Κάτι έλεγαν για μια ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ. «Λες να υπερασπίζεται η ΕΣΗΕΑ τον Πρωτόπαπα;» αναρωτήθηκε ο Μπάμπης…

Το όνομα του αύριο

Ο Μπάμπης μπήκε βιαστικός στα γραφεία της New Prooptiki Times. «Πού είναι ο Πρωτόπαπας;» ρώτησε τον πρώτο συνάδελφο που συνάντησε στον διάδρομο, έναν αντικειμενικό αθλητικογράφο με κίτρινο κασκόλ και κίτρινο πουκάμισο συνδυασμένο με γούστο με ένα κίτρινο παντελόνι.
«Πού θες να ξέρω; Σε καμιά καφετέρια θα βόσκει, ως συνήθως… Κουλτουριάρηδες…» απάντησε ο αντικειμενικός αθλητικογράφος κρύβοντας με δυσκολία την απέχθεια που του προξενούσε ο
διακεκριμένος δημοσιογράφος. Ο Μπάμπης, από την άλλη πλευρά, τον θαύμαζε τον Πρωτόπαπα. Τον έβλεπε ως τον Χεμινγουέι της ελληνικής δημοσιογραφίας… Και ανησυχούσε: τι θα γινόταν αν τον επιστράτευε ο Γεωργιάδης; Πού θα πήγαινε αυτός ο κόσμος χωρίς την αδυσώπητη κριτική και τα ιδιοφυή σχόλια του Πρωτόπαπα στην εφημερίδα; Αυτός ο άνθρωπος ήταν μια κάποια λύση (πίστευε ο Μπάμπης). Τα ρεπορτάζ του ήταν μια γροθιά στο κούτελο, ο μόνιμος πονοκέφαλος των διαπλεκομένων, η ελπίδα του απλού Έλληνα μεταρρυθμιστή…
Ανήσυχος ο Μπάμπης αποφάσισε πως έπρεπε να δράσει. Η ποιότητα του αδέσμευτου δημοσιογραφικού λόγου θα υφίστατο συντριπτικό πλήγμα εάν επιστρατευόταν ο Πρωτόπαπας και ο Μπάμπης δεν μπορούσε να παραμείνει αδρανής μπροστά σε μια τέτοια ζοφερή προοπτική. Άνοιξε το κινητό του και πληκτρολόγησε βιαστικά τον αριθμό του κινητού – σκιά του Κώστα Καραμανλή, εκείνου που χρησιμοποιούσαν όποτε ήθελαν να παραπλανήσουν τον χάκερ Γιώργο Παπανδρέου που παραμόνευε στις σκιές με το κινέζικο λάπτοπ του.
Η φωνή του Κώστα Καραμανλή χάιδεψε με τη ζεστασιά της τα αυτιά του Μπάμπη: «Εμπρός…»
«Έλα Κώστα, ο Μπάμπης είμαι. Ο μαχητής – ρεπόρτερ!»
«Γεια σου, Μπάμπη. Τι κάνεις;»
«Ανησυχώ! Τι θα κάνετε με τον Πρωτόπαπα;»
«Ποιος είναι πάλι αυτός ο Πρωτόπαπας;» ρώτησε με αγωνία ο πρωθυπουργός. «Πάλι δεν μου είπαν τίποτα εμένα; Φέρομαι ενοχλημένος, να ενημερωθώ πάραυτα…»
«Κώστα, μου φαίνεται πως έχεις απομακρυνθεί από τα προβλήματα της καθημερινότητας του πολίτη. Δεν διαβάζεις τον Πρωτόπαπα;»
«Εννοείς εκείνον τον τύπο, τον Τήλεφο στην Καθημερινή; Πρωτόπαπα τον λένε; Τήλεφος Πρωτόπαπας; Τον διαβάζω και μ’ αρέσει. Ξέρει κόσμο… Έχει πολλά ονόματα, έχει ποίηση, έχει ποιητικά ονόματα… Στον επόμενο ανασχηματισμό θα τον χρησιμοποιήσω ― δεν βρίσκω ονόματα πια διάολε…»
«Όχι, Κώστα, αυτή είναι η Μπίστικα, η Ελένη Μπίστικα. Γνωστή και ως ΕΛΜΠΙ…»
«ΕΛΜΠΙ; Όπως ΛΕΠΑ;»
«Ναι, Κώστα, ο κόσμος δεν μπορεί πια να θυμάται μεγάλα ονόματα. Κουράζεται. Άντε πες εσύ τώρα “Γιώργος Ανδρουτσόπουλος”. Σιδηρόδρομος… Κι εγώ σκέφτομαι να υπογράφω “ΜΠΑΛΙ” από δω και πέρα… Δημιουργεί συνειρμούς. Το τσουνάμι της δημοσιογραφίας, χειμαρρώδης λόγος… Τέτοια…»
«Δίκιο έχεις, Μπάμπη! Καλό ακούγεται… Ρε Μπάμπη, τώρα που το σκέφτομαι, να το κάνω κι εγώ το δικό μου ΚΩΚΑ;»
«Γιατί όχι, Κώστα; Εμένα μου φαίνεται πολύ καλή ιδέα! Αλλά, πάλι, από την άλλη, “Ήρθε η ώρα του ΚΩΚΑ!» σου ακούγεται σόι; Δεν πάει…»
«Αν το κάνουμε “Φηφίστε αρχοντικά – ψηφίστε τον ΚΩΚΑ;”»
«Μμμμ… Δεν είναι κακό… Είναι και του μεσαίου χώρου… Μη στο κλέψει ο Λιάπης, όμως. Θα του πηγαίνει περισσότερο: “Φηφίστε αρχοντικά – ψηφίστε τον ΜΙΛΙΑ”».
«Δίκιο έχεις, Μπάμπη. Θα μου το κλέψει. Δεν πειράζει, όμως, θα μου βρει άλλο ο Λούλης…»
«Κώστα, ό,τι θέλεις, πείτε ΦΑΠΑ την Πετραλιά άμα θέλετε, μόνο μην επιστρατεύσετε τον Πρωτόπαπα!»
«Ποιος είναι, είπαμε, ο Πρωτόπαπας;»
«Η ελπίδα του αύριο στον δημόσιο λόγο, Κώστα! Μια φωνή από το μέλλον! Το χρονογράφημα του 2008! Θα τον χρειαστούμε, Κώστα…»
«Δεν είναι κάπως νωρίς να δημοσιεύει τα χρονογραφήματα του 2008 από τώρα; Δεν ξέρω ρε Μπάμπη. Σόλοικο μου φαίνεται…»
«Και είναι αυτός λόγος να τον επιστρατεύσετε;»
«Και πώς αλλιώς θα τον σταματήσουμε να δημοσιεύει από τώρα τα χρονογραφήματα του μέλλοντος;»
«Εεεε…» Ο Μπάμπης δεν ήξερε τι να απαντήσει στο συντριπτικό επιχείρημα του πρωθυπουργού. «Αν τον δελεάζαμε να γράφει λίγο πιο παραδοσιακά, πιο κλασικά… Να τον αποκαλούσαμε ο “Δημοσιογραφικός Παρθενών”, ας πούμε…
«Δεν ξέρω… Τι να σου πω… Ο Γεωργιάδης τι λέει;»
«Άσε τον αυτόν, Κώστα. Εγώ λέω να ρωτήσουμε τον Τράγκα που ξέρει καλύτερα το καλό της Παράταξης», προσπάθησε να κάνει έναν ευφυή ελιγμό ο Μπάμπης.
«Δίκιο έχεις, Μπάμπη! Κλείσε, σε παίρνω σε πέντε λεπτά!»

Τα λεπτά περνούσαν βασανιστικά για τον Μπάμπη Καμένο καθώς περίμενε με αγωνία να ακούσει στο κινητό του τους αγαπημένους ήχους της Βέρας Λάμπρου να τραγουδά την επιτυχία «Το νινί σέρνει καράβι». Ο Μπάμπης ένοιωθε πως αυτό το τραγούδι αποτελούσε ένα πολυσήμαντο μήνυμα προς τον Κεφαλογιάννη, μια διέξοδο από την κρίση για την ελληνική ναυτιλία. Αλλά αυτές τις κρίσιμες στιγμές, αυτά τα ατελείωτα λεπτά της αναμονής, ο Μπάμπης ήξερε πως αυτό που προείχε ήταν το μέλλον της αδέσμευτης δημοσιογραφίας. Το αύριο αυτού του τόπου. Η χρονική στιγμή που θα επέλεγε τελικά ο Πρωτόπαπας να εστιάσει την γραφή του αύριο…
Η ζεστή φωνή του Έλληνα πρωθυπουργού έδωσε τέλος στην αγωνία του Μπάμπη: «Δεν επρόκειτο για τον δικό σου Πρωτόπαπα. Ο Γεωργιάδης μίλαγε για τον Πρωτόπαπα του ΠΑΣΟΚ. Εκείνος θα επιστρατευθεί. Ο Τράγκας λέει ότι η Παράταξη αδιαφορεί για τον δικό σου Πρωτόπαπα. Αν τον επιστρατεύσει ποτέ, θα είναι επειδή θα χρειαστούν και μερικοί Ι4… Εξάλλου, λέει ο Τράγκας, έτσι μπροστά στον χρόνο που τρέχει η ιδιοφυία του Πρωτόπαπα, όπου νάναι βγαίνει στη σύνταξη…»
Ο Μπάμπης αναστέναξε με ανακούφιση. Ο δημόσιος λόγος στην Ελλάδα είχε καταγάγει άλλη μια περηφανή νίκη. Ο αγώνας συνεχίζεται…

Advertisements