Η γύρα μου στα μπλογκς μού έμαθε μερικά πράγματα. Προτιμώ να κρατήσω παράμερα όσα από αυτά αναφέρονται στην ελληνική μπλογκογειτονιά και να σημειώσω μόνον μια διαπίστωση: αυτά που σκέπτομαι, αυτά που γράφω, αυτά που λέω, ακούγονται κινέζικα στ’ αυτιά αρκετών. Των περισσότερων εδώ που τα λέμε… 
Δεν κρίνω, αν και θα ήθελα να κριθώ…

     yc3.jpg

Το δέχομαι. Εγώ είμαι αυτός που ομιλεί ελληνικά με κινέζικη προφορά: ακατανόητα, παρεξηγήσιμα… Άλλωστε, μιλούσα με το όνομά μου, απευθυνόμενος σε νικς και καρτούνς. Σινική συμπεριφορά εκ μέρους μου, υποθέτω.

Το αποδέχομαι και προχωρώ: συνεχίζω να διαβάζω όσα περισσότερα μπλογκς μπορώ, αποφεύγω τα ελληνοκινέζικα στα σχόλια. Γράφω. Επιστρέφω στην πρωτογενή μορφή του μπλογκ: Ημερολόγιον. Και μόνον.

Advertisements