Στην έκδοση των «Νέων» της Δευτέρας 8 Αυγούστου (http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.php?e=A&f=18607&m=N60&aa=2), υπάρχει ένα άρθρο του Gideon Levy, αναδημοσιευμένο από την ισραηλινή «Χααρέτζ», με τίτλο «Tο Iσραήλ επέλεξε να χτίζει το µέλλον του µε πολεµικές επιχειρήσεις». Δεν έχει τόσο σημασία η συμφωνία ή η διαφωνία του καθενός με τον συντάκτη του άρθρου, όσο η γνώση της κάθε είδους επιχειρηματολογίας που κυκλοφορεί αυτόν τον καιρό. Από αυτήν την άποψη, το βρήκα ενδιαφέρον και το παραθέτω και εδώ:

«Αυτός ο άθλιος πόλεµος στον Λίßανο γεννήθηκε από την απληστία του Ισραήλ. Όχι ότι το Ισραήλ πολεµά αυτή τη φορά για να κατακτήσει περισσότερα εδάφη, ο τερµατισµός της κατοχής όµως θα είχε προλάßει πολλά. Αν το Ισραήλ είχε επιστρέψει τα Υψώµατα του Γκολάν και είχε υπογράψει µια ειρηνευτική συµφωνία µε τη Συρία εν ευθέτω χρόνω, ο πόλεµος αυτός πιθανώς να µην είχε ξεσπάσει.

H ειρήνη µε τη Συρία θα είχε διασφαλίσει την ειρήνη µε τον Λίßανο και η ειρήνη µε τις δύο αυτές χώρες θα είχε αποτρέψει την οχύρωση της Χεζµπολάχ στα ßόρεια σύνορα του Ισραήλ. H ειρήνη µε τη Συρία θα είχε επίσης αποµονώσει το Ιράν, τον πραγµατικό, επικίνδυνο εχθρό του Ισραήλ και θα είχε στερήσει τη Χεζµπολάχ από µία εκ των δύο πηγών ανεφοδιασµού της. Είναι τόσο απλό, και συνάµα τόσο «εκτός» της συµßατικής ισραηλινής σκέψης, που υπόκειται καθηµερινά πλύση εγκεφάλου…

Χρόνια τώρα, το Ισραήλ πολεµάει τους Παλαιστινίους, µε κύριο κίνητρο τη διατήρηση των κατεχόµενων εδαφών. Αν έλειπε η επιχείρηση των οικισµών, το Ισραήλ θα είχε αποχωρήσει εδώ και καιρό από τα κατεχόµενα. Όχι ότι ένα Ισραήλ χωρίς κατεχόµενα θα είχε µετατραπεί στο αγαπηµένο παιδί του αραßικού κόσµου ― τα καταστροφικά πυρά που εξαπολύονται εναντίον του, ωστόσο, θα είχαν µειωθεί σηµαντικά και εκείνοι που θα συνέχιζαν να πολεµούν το Ισραήλ θα ßρίσκονταν αποµονωµένοι.

Και δέκα νόµους να περάσει το Ισραήλ για την προσάρτηση των Υψωµάτων του Γκολάν, τα κατεχόµενα εδάφη παραµένουν κατεχόµενα εδάφη. Τα τελευταία 33 χρόνια, η επικρατούσα άποψη στο Ισραήλ ήταν πως δεν υπήρχε ανάγκη ειρήνευσης µε τη Συρία: αφού οι Σύροι κάθονται ήσυχα, γιατί να τους επιστρέψουµε τα Γκολάν; Σήµερα, η πλάνη αυτή γυρίζει µπούµερανγκ και µας χαστουκίζει.

Ο σηµερινός πόλεµος, όµως, µπορεί να αποδειχθεί ένα απλό ορεκτικό επερχόµενων, πολύ πιο επικίνδυνων πολέµων. Πλάνη είναι και να λέµε ότι ο χρόνος είναι µε το µέρος µας. Ο αραßικός και ο µουσουλµανικός κόσµος εξοπλίζονται, ο κίνδυνος των πυρηνικών όπλων και των πυραύλων µεγάλου ßεληνεκούς ήδη πλανάται πάνω από τα κεφάλια µας. Το Ισραήλ όµως έχει επιλέξει να κλείνει τα µάτια και να χτίζει το µέλλον του πάνω σε µια τροµερή προσωρινή ησυχία, ή σε ολοένα και περισσότερες πολεµικές επιχειρήσεις. Έτσι πάει µε εµάς. Όταν η άλλη πλευρά είναι ήσυχη, τότε λέµε: γιατί να επιστρέψουµε εδάφη; Και όταν ξεκινάει πόλεµο, τότε ‘‘δεν υπάρχει κανείς στον οποίο να µπορούµε να µιλήσουµε’’ και σίγουρα όχι όταν ‘‘δεχόµαστε πυρά’’».

Advertisements