..για γλυκοκουρασμένο βλέμμα.

Απομεσήμερο Παρασκευής, στην καφετέρια εμπορικού κέντρου. Το air condition ευχάριστο, όπως και το χάζι των καλλίπυγων νεανίδων που διασχίζουν οριζοντίως και διαγωνίως την τζαμαρία του προστατευμένου ορίζοντά μου.
Εκπέμπουν μιαν «αυθάδεια»· στην κίνησή τους και στο μινιμαλιστικό «ντύσιμό» τους (σαν διαφήμιση «νέον» της νιότης τους). Μόνον το βλέμμα τους προδίδει μια σφαδάζουσα έλλειψη…
Ο καφές μου, που τον παρήγγειλα «μέτριο», έχει αρχίσει από ώρα να μου φαίνεται πολύ γλυκός…
Συμμαζεύω την επιτηδευμένα αδιάφορη ματιά μου, ξαναδιπλώνω την εφημερίδα που δεν πρόλαβα να διαβάσω, κατευθύνομαι αργά προς την έξοδο. Ο ήλιος γέρνει και η βραδινή δροσιά, σε λίγο, θα είναι ακόμη πιο ευπρόσδεκτη.

Advertisements