Κάποια στιγμή το νήμα θα κοπεί και το πουλί θα πετάξει ελεύθερο. Θα επιστρέψει στην μακρινή πατρίδα του, με τις μνήμες της σκλαβιάς να ταράζουν τα όνειρά του. Καιρό μετά την ύστατη αποδήμηση, τα όνειρα θα απομείνουν το μόνο νήμα που θα το συνδέει με την «πραγματικότητα». Ένας κύκλος θα έχει ολοκληρωθεί, με τον ιδιαίτερο τρόπο που απελευθερώνονται οι κύκλοι – για να μπορέσουν, καινούργιοι κι απελεύθεροι θαρρείς, να επιβεβαιώσουν και πάλι την λυτρωτική δέσμευσή τους.

Ήθελα να σου πω κι άλλα γι’ αυτήν την ιστορία, αλλά κάποια στιγμή έχασα το νήμα, δεν μπορούσα να διακρίνω ποια θα ήταν η κατάλληλη στιγμή ν’ αρχινίσει το παραμύθι . Βλέπεις, το τάιμινγκ των παραμυθιών είναι παράξενο. Ίσως, αν τα όνειρα είχαν χρονική δομή, τότε να γίνονταν και τα παραμύθια λιγότερο παραξενα· πιο ανθρώπινα δηλαδή…  

Advertisements