dportrait.jpgΠάντα ήθελες να γνωρίσεις την άλλη πλευρά των πραγµάτων – ναι, το ξέρω.
Nα ρίξεις μια ματιά στον κόσμο πίσω από αυτό το γελοίο τοιχαλάκι, που λες και ξεφύτρωσε εδώ δα από κάποιο καπρίτσιο της μοίρας σου.

Ο δρόμος σου, συνήθως, ένας. Τον βαδίζεις σχεδόν στα τυφλά με το κεφάλι σκυφτό. Μάταιο να αντιπαρατίθεσαι άμεσα σε αυτόν τον κόσμο. Μόνη λύση, το ξέρεις δα, η εύσχημη, επινοητική παραπλάνηση: μου έλεγαν κάποτε για έναν γάιδαρο που πειθήνια κουβαλούσε όποιον ανέβαινε στην ράχη του. Στα σημεία της δημοσιάς, όμως, όπου τα κλαδιά των δέντρων κατέβαιναν χαμηλά, ο γάιδαρος επιτάχυνε ξέφρενα… Μάταια: οι αναβάτες του προλάβαιναν να σκύψουν.

Είχε προσπαθήσει όμως, τουλάχιστον. Είχε διεκδικήσει, επί ματαίω και επ’ ολίγον, την ελευθερία του.

Δεν γνωρίζω πολλούς ανθρώπους με τέτοιες απόπειρες στο ιστορικό τους…

Advertisements