Νύχτα στα χέρια σου. Παραιτημένος, ψάχνεις στα κρυφά τις τσέπες σου. Η ζωή σου διπλωμένη στο πορτοφόλι. Η ουσία σου σε μια κάρτα. Πιστωτική.

Πού χρωστάς, άνθρωπέ μου; Γιατί κάπου χρωστάς, αυτό είναι προφανές!

Ξανά μανά: πάμε γι’ άλλα…

Advertisements