Αυτές οι τελευταίες νύχτες είναι όμορφες.
Η ψυχή βάζει τα λινά της και αντιφεγγίζει εκείνην την ασημιά γυναίκα που στέκεται εκειδά, λίγο, ελάχιστα πιο ψηλά από τις στέγες μας. 
Πιστεύω πως η μυρωδιά της γης θα σε βοηθήσει να τοποθετήσεις μέσα σου εν ηρεμία τον Άλλον, να πάψεις πια να ακροβατείς πάνω στα αποσιωπητικά του. Και να μην γλιστράς στις σιωπές του. Εκείνες οι δυο, τώρα η επάνω με το ασημένιο βλέμμα, αργότερα η κάτω με τη μυρωμένη αγκαλιά, σε περιμένουν. Μην χασομεράς: αφέσου εδώ και τώρα στη γιορτή του περιττού.

(Ιδού, 3partiesaday, παιδιά λαμπροτάτη για σένα: «Βρες την κρυμμένη μαγεία»…)

Advertisements