Ουδεμία έκπληξις…

Διαβάζω, παρακολουθώ, παρατηρώ· δεν εκπλήττομαι, δεν εξοργίζομαι. Ισως η κατάθλιψίς μου να με ορίζει, ίσως να είναι «μισανθρωπία», αλλά όλα φαίνονται τόσο «φυσικά», τόσο «ανθρώπινα»… Η ανθρώπινη ανοησία πρυτανεύει.

Advertisements