Τα ημιτόνια της γραφής μου φαντάζουν εξόχως αποδυναμωμένα απέναντι στην αποτελεσματικότητα της προπαγάνδας, των φημών και των επικοινωνιακών τεχνασμάτων. Ο θείος Καραμανλής δεν θα έβρισκε πια δέντρα για να τον ψηφίσουν, ο ανιψιός όμως μπορεί να ψηφισθεί από νωχελικά θυμικά που απειλούνται ασύμμετρα. Πλούσια η γκαρνταρόμπα του Μανολιού… 

Διαβάζω και ακούω συνεχώς την περίτεχνη επικοινωνιακή πιρουέτα περί «οργανωμένων σχεδίων» που εξειδικεύονται τεχνηέντως κατά περίστασιν σε «τρομοκρατία» και  φρικιά που καίνε άγνωστους στρατιώτες ή σε «οικοπεδοφάγους» και αόριστα «συμφέροντα» που, προφανώς, δεν ικανοποίησε αρκούντως η κυβερνητική πολιτική…  Εν τέλει, σε αντίθεση με τον κρατικό μηχανισμό, αυτά τα «οργανωμένα σχέδια» είναι στοιχειωδώς οργανωμένα. Και το μόνο «οργανωμένο» που διακρίνω να τους αντιπαρατίθεται είναι η οργανωμένη επικοινωνιακή αντιμετώπιση των πάντων.

Advertisements