Παρακολουθώ με ενδιαφέρον το μπλογκ To Ζόρι Μου.
To βρίσκω πολύ πιο ουσιαστικό από τις ανταλλαγές απόψεων (αλλαξογνωμιές), τις επαγωγές και τις υστερικές αντικειμενικότητες που εμφιλοχωρούν στα περισσότερα μπλογκς.
Το αλκοόλ και οι συναφείς δαίμονες, το κενό στον πυρήνα της ανθρώπινης ψυχής που δεν αναγομώνει καμιά θρησκεία-επιστήμη-φιλοσοφία, όλα μπορούν να οπισθοχωρούν όταν κάνεις χώρο στην ωμή πραγματικότητα της έλλειψης – στην ανθρώπινη πραγματικότητα, δηλαδή. Απομένει ένα «κλίμα», μπύρα σε μιαν ανάσα, ημίφως στο σαλόνι… Και συμπόνοια ώρες ώρες. 

Advertisements