Το mp3-ξυπνητήρι σου δεν προλαβαίνει ποτέ να φτάσει στο ρεφρέν.
Πετάγεσαι και τινάζεις από τον αλαφιασμένο νου σου κάποιο όνειρο: περιττό βάρος εκείνη την ώρα το ξυπνητήρι της ψυχής σου (που ποτέ δεν έρχεται η δική της ώρα, η εποχή που δεν θα πατάς το snooze στα επίμονα αλάρμ της).
Υποχρεώσεις. Μισή από τη μέρα σου γι’ αυτές. Και δικαιώματα· άλλη μισή να τα κυνηγάς και να τα διασφαλίζεις.
Α, ναι, και καταναλωτικά δάνεια — oνειρεύεσαι διακοπές: μέρες δηλαδή που θα κάνεις τα ίδια, με διαφορετικό μπαγκράουντ να τα συνοδεύει.
Αχ, καημένε… Ο βαρκάρης δεν πληρώνεται με τραπεζικό δάνειο. 

Advertisements