…ή πώς να φτιάξετε ομελέτα χωρίς ωορρηξία. Από το φόρουμ του lexilogia.gr. Χωρίς σχόλια, αλλά με περίσσειες σκέψεις…

 

 

«Κατά μονότονων υποτιμητών της νοημοσύνης μας


Η παρακάτω συνέντευξη με τον ψυχίατρο Ιωάννη Τσέγκο δημοσιεύτηκε στις 16/11/2008 στο περιοδικό της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας. Αν αγνοείτε το ζήτημα, υπάρχει διαδικτυογραφία στο τέλος. Δεν χρειάζεται να κάνω σχόλια. Τα «επιχειρήματα» μιλάνε από μόνα τους — ξεκινώντας από τον τίτλο.

Ιωάννης Τσέγκος

«ΜΕ ΤΟ ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟ, ΤΟ “ΑΒΓΟ” ΓΙΝΕΤΑΙ “ΑΓΑΠΩ”! ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ»

Φταίει το μονοτονικό για τις μαθησιακές δυσκολίες των παιδιών, ισχυρίζεται ο πρόεδρος του Ανοικτού Ψυχοθεραπευτικού Κέντρου, κραδαίνοντας σχετική έρευνά του. Κάποιοι συμφωνούν και κάποιοι τον θεωρούν ιδεοληπτικό. Οι τελευταίοι τού προτείνουν να επαναλάβει την έρευνά του, βάζοντας τα παιδιά να διδαχτούν όχι το πολυτονικό αλλά μια ξένη γλώσσα. Η βελτίωση των γλωσσικών δεξιοτήτων, λένε, θα είναι ίδια.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Το Ανοικτό Ψυχοθεραπευτό Κέντρο ανακοίνωσε πρόσφατα [Σ.Συντονιστή: το 2005] μία έρευνα. Σύμφωνα μ’ αυτήν, τα παιδιά που διδάσκονται την ιστορική ορθογραφία των ελληνικών —πολυτονικό, δηλαδή— αναπτύσσουν γρηγορότερα τις αντιληπτικές τους ικανότητες σε σχέση με εκείνα που διδάσκονται μονοτονικό! Πρόεδρος του Κέντρου είναι ο ψυχίατρος Ιωάννης Τσέγκος, οι θέσεις του οποίου, καθώς και το σχετικό βιβλίο «Η εκδίκηση των τόνων» (Εναλλακτικές Εκδόσεις), που κυκλοφόρησε μαζί με τους άλλους δύο ερευνητές, τον Θαλή Παπαδάκη και τη Δήμητρα Βεκιάρη, προκάλεσαν πραγματικό σάλο. Ο Ιωάννης Τσέγκος κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες και νέο βιβλίο, το «Κατά μονοτόνων και πνευματοκτόνων», από τις Εκδόσεις των Φίλων.

Μα πώς μπλέχτηκαν έτσι κουβάρι φιλόλογοι, πολιτικοί και ψυχίατροι μαζί, για τα μάτια της γλώσσας μας;
«Οι πολιτικοί είναι άσχετοι και επικίνδυνοι. Διότι το μόνο που τους νοιάζει είναι να μαζεύουν ψήφους. Και υπέκυψαν στο λαϊκισμό της ευκολίας, καταργώντας την ιστορική ορθογραφία της γλώσσας μας; Και πώς το αποφάσισαν; Με τροπολογία του Βερυβάκη σε άσχετο νομοσχέδιο! Το φαντάζεσαι; Να καταστρέφεις την ελληνική γλώσσα, με ιστορία 3 χιλιάδων ετών, μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, με τροπολογία!»

Γιατί η Δεξιά δεν έκανε αντιπολίτευση; Ευκαιρία δεν ήταν;
«Μα ο “εθνάρχης” Καραμανλής ήθελε κι αυτός να εμφανίζεται ως προοδευτικός. Το ίδιο και ο Ράλλης. Ο Ανδρέας ήθελε να φαίνεται ακόμη πιο προοδευτικός και να αφαιρέσει από την Αριστερά το μονοπώλιο της προοδευτικότητας. Κάπως έτσι σκέφτηκαν να καταργήσουν τους τόνους. Ικανοποιώντας ταυτόχρονα και τους συνδικαλιστές».

Όμως, οι κορυφαίοι μας φιλόλογοι δεν συμφωνούν καθόλου με τα συμπεράσματα της έρευνάς σας. Ο Δημαράς, ο Κριαράς, ο Μαρωνίτης …
«Γνώμη τους. Ας το αποδείξουν. Ψυχίατροι είναι; Επομένως, με τι κριτήρια κρίνουν μια επιστημονική έρευνα; Εδώ και 25 χρόνια δεν έγινε ούτε μία έρευνα για το θέμα! Ο χώρος μας δεν αμφισβήτησε τη μεθοδολογία της δικής μας. Εμείς στηριχθήκαμε σε έγκυρα επιστημονικά τεστ διεθνώς, το WISC-III και το ΑΘΗΝΑ. Και αποδείξαμε ότι στην εξοπλιστική ηλικία του παιδιού, μεταξύ 5 και 12, η διδασκαλία της ιστορικής ορθογραφίας μας επί τουλάχιστον δύο ώρες την εβδομάδα, προκαλεί ταχύτερη νοητική ανάπτυξη των παιδιών. Οι φιλόλογοι που έχουν αμφιβολίες, καλά θα κάνουν να διαβάσουν προσεκτικά το βιβλίο και επίσης να δούνε τι θα κάνουν με τη δική τους επιστήμη, που πάει κατά διαόλου».

Δηλαδή;
«Μα οι σημερινοί μας φιλόλογοι έχουν βγει από σχολές που διδάσκουν αυτοί που έφεραν το μονοτονικό. Είναι λογικό οι περισσότεροι εξ αυτών να έχουν δυσκολίες…»

Οι τόνοι, όμως, δεν έχουν σχέση με την καθαρεύουσα.
«Φυσικά. Μα η κατάργηση των τόνων τη δημοτική κατέστρεψε κυρίως. Διότι τώρα κανένας δεν μπορεί να μιλήσει σωστά. Το ακούς στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Όλοι παρατονίζουν. Διότι οι τόνοι δεν ήταν μπιχλιμπίδια. Είχαν ρόλο. Ακόμη και άνθρωποι μορφωμένοι μιλάνε λάθος. Έχει καταργηθεί ο ρυθμός, η αρμονία που έχει μέσα η ελληνική φράση. Αυτά τα εξασφάλιζε ο τονισμός και γι’ αυτό ακριβώς μπήκαν και οι τόνοι από τους Αλεξανδρινούς. Αυτό το είπε πολύ γλαφυρά και ο Διονύσης Σαββόπουλος, μελετώντας μουσικά το ζήτημα: πως αλλιώς, ας πούμε, εκφέρεται η λέξη “αβγό” και αλλιώς η λέξη “αγαπώ”! Η πρώτη έχει οξεία, η δεύτερη περισπωμένη. Είναι μακρά η εκφορά της. Ειδάλλως, με το μονοτονικό, το αβγό γίνεται αγαπώ! Ένα και το αυτό».

Η αρχαία γλώσσα, όμως, δεν είχε τόνους.
«Σιγά το επιχείρημα! Οι αρχαίοι ήξεραν προφορικά όλον τον Όμηρο. Όταν όμως χάθηκε η επαφή με την κλασική Ελλάδα και έπρεπε οι Αλεξανδρινοί να μάθουν τη γλώσσα μέχρι τα Εκβάτανα, έβαλαν τους τόνους, ώστε να διατηρηθεί ο ρυθμός και να διευκολυνθεί η εκμάθηση των ελληνικών».

Κι εμείς, για διευκόλυνση, βγάλαμε τους τόνους.
«Η διευκόλυνση των Αλεξανδρινών στόχευε στη μάθηση των ελληνικών. Η δική μας στοχεύει στην απομάθηση. Το μονοτονικό καθυστερεί το μυαλό των παιδιών. Τα παιδιά, που στην έρευνά μας έκαναν δύο ωρίτσες πολυτονικό, διαπιστώθηκε, έπειτα από τεστ, πως από πολλές πλευρές υπερτερούν εκείνων που δεν είχαν αυτή την εκπαίδευση».

Σε τι υπερτερούν;
«Στην ανάπτυξη των ικανοτήτων τους, όπως την προσεγγίζει η σύγχρονη ψυχολογία. Είχαμε ένα μοντέλο 50 παιδιών. Τα 25 έκαναν και πολυτονικό, τα 25 μονοτονικό. Τα εξετάσαμε στην αρχή και στο τέλος του έτους. Συμπέρασμα; Τα παιδιά που διδάχθηκαν μονοτονικό υστερούσαν εμφανώς, στην αντίληψη και στη μνήμη».

Πότε και από ποιους ξεκινάει το πρόβλημα;
«Κυρίως απ’ τον Μεσοπόλεμο και μετά. Από μια μερίδα των λεγόμενων προοδευτικών — όχι όλων, όμως. Επικεφαλής ήταν ο Δημήτρης Γληνός, που ήταν εκπρόσωπος στην Ελλάδα του αμερικανικού ιδρύματος Κάρνεγκι».

Αριστερό εκπρόσωπο είχαν οι Αμερικανοί στην Ελλάδα;
«Αυτό να το απαντήσετε εσείς, οι ιστορικοί. Εγώ τι να πω; Εξάλλου οι ίδιοι τα λένε. Ο Φίλιππος Ηλιού και ο Αντώνης Λιάκος. Πως εκπρόσωπος του ιδρύματος Κάρνεγκι στην Ελλάδα ήταν ο Γληνός».

Τι σκοπούς είχε αυτό το ίδρυμα;
«Να γραφτεί μια νέα ελληνική ιστορία, χωρίς αιχμές. Αποστειρωμένη. Δεν ήρθαν στην κ. Ρεπούση ξαφνικά αυτές οι ιδέες περί “συνωστισμού”. Είχε γίνει δουλειά εδώ και χρόνια από τους Αμερικανούς. Είναι παλιά ιστορία. Η ελληνική γλώσσα ήταν μέσα στους στόχους τους; Να εξαφανιστεί. Να γίνει λατινική γραφή».

Γιατί ένα αμερικανικό ίδρυμα να ασχολείται με την ελληνική γλώσσα;
«Για να γίνουμε Ευρωπαίοι. Και να πάψουμε να είμαστε Έλληνες, με την κυριολεκτική σημασία του όρου. Ώστε μετά να περνάει ευκολότερα, χωρίς πολιτισμικές αντιστάσεις, η πολιτική τους στα Βαλκάνια. Όμως, λαός χωρίς δική του γλώσσα και ιστορία τι λαός είναι; Όπως οι Σκοπιανοί. Προτεκτοράτο».

Και τι προτείνετε; Να επανέλθει το πολυτονικό προαιρετικά;
«Προαιρετικά ο καθένας γράφει όπως θέλει. Και στα σουαχίλι. Δεν μπορεί, όμως, το παιδάκι της εξοπλιστικής ηλικίας, που λένε οι ψυχολόγοι, του δημοτικού δηλαδή, να το ξεκόβουν από τις γλωσσικές του ρίζες. Θα έπρεπε να διδάσκεται στο δημοτικό, 3-4 ώρες, την αρτιμελή ελληνική γραφή. Για να μη γινόμαστε ρεζίλι και στους ξένους, δηλαδή».

Γιατί γινόμαστε ρεζiλι;
«Διότι οι Ευρωπαίοι ξέρουν ελληνικά. Τα σπουδάζουν. Και βλέπουν ότι εμείς δεν τα ξέρουμε πια. Και κουνάνε το κεφάλι τους και λένε τι αίσχη είναι αυτά που κάνατε με τη γλώσσα σας; Κατήργησαν οι Γάλλοι το πολυτονικό τους; Οι Άγγλοι τη δασεία, το h; Όχι. Έχουν ένα σωρό σύμφωνα που δεν προφέρονται. Γιατί αυτοί ξέρουν πως η γλώσσα είναι η πνευματική τους ρίζα. Ο πολιτισμός τους. Εάν χαθεί, χάθηκαν».

Εμείς γιατί;
«Διότι ήρθε σ’ εμάς το τσουνάμι του δήθεν εκσυγχρονισμού και δεν βρήκε αντιστάσεις. Θέλαμε την ευκολία μας. Και θελήσαμε να γίνουμε τσιράκια της λογικής αυτής, υιοθετώντας τα σχέδια των διαφόρων “αριστερών” Κάρνεγκι φαουντέισον».

Εννοείτε ότι ήθελαν να γίνουμε αμερικανάκια;
«Πες το κι έτσι. Να γίνουμε ΗΠΑνθρωποι, σωστότερα. Στα παιδιά μας, όμως, δεν έχεις το δικαίωμα να στερείς ικανότητες. Τη γλώσσα τους. Οπότε οι γονείς καλά θα κάνουν να υπολογίσουν στον οικογενειακό προϋπολογισμό για τις ξένες γλώσσες και άλλο ένα μικρό ποσό για μία επιπλέον ξένη γλώσσα: τα ελληνικά!»

Διαδικτυογραφία:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_…02/2006_172741
http://yannisharis.blogspot.com/2008…g-post_29.html
http://yannisharis.blogspot.com/2008/05/blog-post.html
http://yannisharis.blogspot.com/2008…g-post_11.html
http://www.sarantakos.com/language/demokra.html
http://tovima.dolnet.gr/print.php?e=…761&m=S02&aa=1

Από την όχθη των… ηττημένων:
http://www.enet.gr/online/online_iss…51&id=59095528
http://kratylos.blogspot.com/2006/02/blog-post.html

Αποσπώ μία παράγραφο από το άρθρο της κυρίας Άννας Ιορδανίδου στο Βήμα:
Το κρίσιμο ερώτημα, το οποίο θέτουν και οι ίδιοι αλλά στο οποίο δεν δίνεται απάντηση, είναι «πώς η ενασχόληση με τα αρχαία ελληνικά επιδρά σε μη λεκτικές οπτικοαντιληπτικές δοκιμασίες, όπως είναι η συναρμολόγηση αντικειμένων». Με την ίδια λογική, οποιαδήποτε επιπλέον δραστηριότητα στην οποία θα υποβαλλόταν η μία ομάδα των μαθητών, π.χ. περισσότερες ώρες διδασκαλίας μαθηματικών ή μουσικής, θα μπορούσε να έχει αποτέλεσμα την εμφάνιση στατιστικά σημαντικής διαφοράς σε κάποια δοκιμασία δεξιοτήτων. Αντίθετα, όσον αφορά τις δοκιμασίες γλωσσικών δεξιοτήτων, όπου, λόγω συνάφειας, θα ήταν πιθανό να επιδράσει η εκμάθηση των αρχαίων ελληνικών, η «έρευνα» δεν έδειξε διαφορές στις επιδόσεις μεταξύ των δύο ομάδων μαθητών. Αυτό πάντως δεν εμποδίζει τους συγγραφείς να γράφουν σαν να είχε επιβεβαιωθεί η υπόθεσή τους ότι το πολυτονικό έχει θετική επίδραση και το μονοτονικό αρνητική στην ψυχοεκπαιδευτική εξέλιξη του παιδιού.
»

 

[Και σε pdf για να είμαστε σίγουροι πως δεν θα μπερδέψουμε το «αβγό» με το «αγαπώ»… Και όχι, δεν διορθώνω τα εισαγωγικά…]

Advertisements