Δεν µπορώ πια να κατεßαίνω στον δρόµο· εδώ και χρόνια. Από το ερημητήριό μου στις υπώρειες του Υμηττού παρακολουθώ τα ΜΜΕ. Έίναι και λίγο παλαιά επαγγελματική συνήθεια… Δυο εικόνες αυτή τη στιγμή προβάλλονται πάνω στο λευκόγκριζο του επεξεργαστή κειμένου: φωτιές, κοκκινωπές στο φως των νυχτερινών δρόμων. Και το πρόσωπο του Παυλόπουλου. Το «θλιμμένο». Επιτέλους, απέσυρε εκείνο το ειρωνικό χαμόγελο με τα σφιχτά χείλη. Οσα λέει ο επεξεργαστής του νου δεν θα τα γράψω εδώ. Μιλούν πολλοί και για πολλά. Ας σιωπήσει και κάποιος…

Advertisements