Μια σωτηρία μόνον υπάρχει: να πάψεις να αναζητάς το  νόημα.
Η λύπη σου είναι αγάπη αξόδευτη.
Εγώ εδώ, παρέα μ’ ένα βουβό καναρίνι. Κάτι πνιγμένα «γκλρχ» μόνο βγάζει και μου θυμίζει τα κείμενά μου. Γέρνει κάθε τόσο το κεφαλάκι και με κοιτά: ξέρει πως μόνο φεύγοντας από τον άξονά σου μπορείς να δεις τον άλλον…

Advertisements