Κοιτάζω, και πάλι, ένα κερί. Ελκεται από ανέμους, είναι προφανές, λυγάει και υποκλίνεται στην παρουσία τους, έστω και σε μπερδεμένες κατευθύνσεις. Και, φυσικά, είναι αυτές οι ίδιες οι πνοές που το κάνουν να καίγεται όλο και πιο γρήγορα.

Advertisements