Κάποτε, πολύ καιρό πριν, οι άνθρωποι που κατείχαν την τεχνογνωσία του γαληνέματος της ψυχής συμβούλευαν τους νεώτερους: «Κάνε το κορόιδο. Ολα έρχονται και παρέρχονται…» Στην εποχή μας, βεβαίως, όλα έχουν αναβαθμισθεί. Ο Μεγάλος Αδελφός που εγκαταβιοί εντός μας και μετονομάζει τα πάντα κατά το δοκούν έχει ανυψώσει την παλαιά «τακτική της κορόιδας» σε επικοινωνιακή πολιτική. Σε «συντήρηση ενός άφθαρτου ίματζ», που μπορεί να αποσκοπεί σε «επικοινωνιακό πλεονέκτημα», αλλά, εναλλακτικά, και στη διατήρηση της έσω γαλήνης για όσους συχνά φέρονται… ενοχλημένοι.
Η ανάδειξη σε δημόσια αξιώματα μπορεί συχνά να αποτελεί μια ανώδυνη διαχείριση αντικρουομένων συμφερόντων και εξυπηρέτηση των υφισταμένων ή εναλλακτικών ισορροπιών. Η παραγωγή ουσιαστικής πολιτικής όμως δεν μπορεί παρά να ενοχλεί. Ακόμη και τους «παραγωγούς» της.
Ενας ζεν δάσκαλος δεν θα πρότεινε ποτέ τα δημόσια αξιώματα ως μέσον κατάκτησης της ψυχικής γαλήνης. Ο δημόσιος λειτουργός, κατά πάσαν πιθανότητα, συχνά θα… φέρεται ενοχλημένος. Εκτός κι αν η «ενόχληση», που εκφράζεται διακριτικά μόνον στους κατάλληλους αποδέκτες, δεν μετουσιώνεται σε πράξεις. Οπότε και συνιστά απλώς επικοινωνιακή πολιτική. Συνδυασμένη δε με την «τακτική της κορόιδας», μπορεί να αποφέρει και καμμιά τετραετία στην διακυβέρνηση της χώρας. Με συμμάχους, επιπλέον, κάποιους θυμόσοφους υπουργούς που αντιμετωπίζουν τις αναποδιές με διαλογισμό και βαθυστόχαστες φιλοσοφικές αναφορές του τύπου «Ετσι είναι η ζωή και πώς να την αλλάξεις», μπορεί μια κυβέρνηση να μετασχηματίσει κάποτε μια ολόκληρη κοινωνία σε βουδιστικό μοναστήρι γαλήνιων και ευτυχισμένων αναζητητών του «ντάρμα», του σκοπού της ζωής.
Ισως αυτός ο στόχος να αποτελέσει το «τρίτο κύμα» των μεταρρυθμίσεων που επιφυλλάσσει ο πρωθυπουργός για τη χώρα μας…

11/9/2004

Advertisements