(Σημειώσεις γραμμένες το πρωί σ’ ένα παγκάκι στον «Ευαγγελισμό». Φαίνεται οι χώροι αναμονής των νοσοκομείων να είναι το δικό μου εργαστήρι γραφής. Θα τους ζητήσω γραφείο, μια κι είμαι ακόμα εδώ…)

Δεν είναι, βλέπεις, οι αντικαπνιστικές απαγορεύσεις. Κανένα πρόβλημα με αυτές. Είναι ο ολοκληρωτισμός που διέπει τις αντικαπνιστικές εκστρατείες.
Φαίνεται πως η έννοια της ελεύθερης βούλησης σημασιοδοτείται πλέον μόνον όσον αφορά τις επιλογές του καταναλωτή. Η ορολογία των διαφημιστών και του μάρκετινγκ είναι άλλωστε το πραγματικό «1984» – και η «ελεύθερη αγορά» το πραγματικό πεδίο ελευθερίας μας. Η ελεύθερη βούληση ασκείται ως επιλογή γιαουρτιού… Ζω για να καταναλώνω και η υγεία ή η φθορά του κορμιού μου νοείται ως οικονομικό μέγεθος, και όχι ως υπαρξιακή επιλογή μου.
Συνάνθρωποι, να τις χαίρεστε τις κοινωνικοποιημένες ζωές σας. Εγώ, μισάνθρωπος, θα φθείρω τα όργανά μου τόσο που ούτε ως δωρητή οργάνων δεν θα με δέχεσθε. Ενα μάτσο κόκκαλα θα είναι η παραγωγική μου συνεισφορά στον κοινωνικό πλούτο. Κι όσο προλάβω… Ευτυχής, παρά ταύτα.
(Υπάρχει ένα αγαπημένο ανέκδοτο: Πέφτουν στην γνωστή ζούγκλα οι γνωστοί αμερικανός, γερμανός και πόντιος. Τους πηγαίνουν στον γνωστό φύλαρχο, πους τους λέει «Δεν θα γλυτώσετε, θα σας γδάρουμε και με το δέρμα σας θα φτιάξουμε πιρόγες, έχετε όμως από μια τελευταία επιθυμία. Ακούω. Ο αμερικανός ζητάει μια από τις γυναίκες, ο γερμανός ένα γεύμα κι ο πόντιος ένα πηρούνι… «Εντάξει» λέει ο φύλαρχος. Ο πόντιος παίρνει το πηρούνι κι αρχίζει να τρυπιέται παντού φωνάζοντας «Δεν θα με κάνετε πιρόγα! Δεν θα με κάνετε πιρόγα!»)

Advertisements