Ναι, σωστά, υπάρχει πάντα μια χαραμάδα να περάσει το φως και ο αέρας, ένα ιαματικόν αιδοίον να αντιφεγγίσει το πέραν ετούτου του σκότους. Για να μην σκιάζουν το κελί σου φαλλόσχημες αλαζονείες. Αέρας και φως. Μόνον αφότου διέσχισες κάποια λαγούμια της ανθρώπινης ψυχής μπορείς να τα χαρείς κατά πώς τους πρέπει. Και οι καταβυθίσεις αυτές, θαρρείς, ο μόνος δρόμος για να δεις την ευλογημένη υφή αυτής της κατάρας. Μην πλανηθείς, λοιπόν: αυτοί οι κυματισμοί της συνείδησης χαράσσουν την πορεία του πλεούμενού σου. Παραδώσου τους.

Advertisements