Οσο σιγουρεύομαι για τον κόσμο, τόσο πιο αναποφάσιστη φαντάζει η θάλασσα στα μάτια μου. Μια κάνει ν’ αγριέψει, και λίγο μετά χουρχουρίζει σαν γατί στα γυμνά πόδια μου.
Ναι, τώρα πια ξέρω τον κόσμο: δεν τον καταλαβαίνω (μάλλον ποτέ δεν θα τον καταλάβω), αλλά τον ξέρω.

Advertisements