«Μάγκες!
Κακά τα ψέματα
κείμενο : Στράτης Χατζηπαναγιώτου
Δευτέρα 19 Απριλίου 2010
Οι παίκτες του Νίκου Καρούλια, που πέρασαν «τρένο» και από τη Μύκονο. Λέξη δε θα μπορούσαμε να γράψουμε σε ένα blog, κυρίως, με αυτοκινητικό περιεχόμενο, αν δε μας εντυπωσίαζε ο τρόπος που ο Απόλλωνας έκανε το «1-2» στο νησί των ανέμων. Δεν ήταν μόνο το συναισθηματικό κομμάτι με τους 200-250 συγκλονιστικούς φίλους της ομάδας στην κερκίδα (σ.σ.: μαζί τους πάντα ο χορηγός της ομάδας με την οικογένειά του και, βέβαια, ο άνθρωπος κλειδί της προσπάθειας, ο κύριος Γιώργος Αγγελετόπουλος), αλλά και η προσπάθεια των 13 παικτών και των τεχνικών. Όλοι σοφά συντονισμένοι από το φίλο κύριο Νίκο Καρούλια, που χθες, Κυριακή, εκεί, στο νησί των ανέμων, ξεπέρασε τον εαυτό του, παίζοντας σκάκι πολύ υψηλού επιπέδου. Βλέπετε, με το γήπεδο στημένο πάνω στην ακρογιαλιά εκεί, στο φιλόξενο Ορνό, ο βοριάς καταστρέφει κάθε ενέργεια, κάθε έμπνευση και κάθε σοβαρά οργανωμένη προσπάθεια, ενώ απέναντι βρέθηκαν και οι αποφασισμένοι παίκτες της άλλης ομάδας ώστε να μην παραδοθούν, αλλά να πολεμήσουν εναντίον των πρωτοπόρων, αύριο Πρωταθλητών. Πρόκληση στην κατηγορία να κερδίσουν την ιστορική ομάδα, που σήμερα πλέον λειτουργεί σε συνέπεια όπως ελάχιστες ΠΑΕ, με ήθος εκτός ελληνικού ποδοσφαίρου.
Στο ημίχρονο, ο Απόλλωνας βρέθηκε πίσω «1-0» και στην κερκίδα δεν έλειψαν οι απαισιόδοξες σκέψεις και οι υπολογισμοί σε σχέση με τη βαθμολογία. Βλέπετε, ο αντίπαλος ακολουθούσε σε αρκετή απόσταση, αλλά δε στραβοπατούσε. Στους αγώνες αυτοκινήτου είναι σαφές. Αν κοιτάς πίσω και δοκιμάζεις να πουλήσεις «ελέγχοντας την ψαλίδα», χάνεις – ή έστω δύσκολα διαχειρίζεσαι μια γκέλα εκτός προγράμματος. Το ήξεραν ο κόουτς και οι παίκτες του, το ήξερε ο πολύπειρος στα ποδοσφαιρικά κύριος Γιώργος, το ήξερε και ο «Κούμπας», έχοντας στην πλάτη του ζηλευτή επαγγελματική καριέρα, που έκτισε με υπομονή και επιμονή αλλά και κάμποσα Ράλλυ Ακρόπολις, όντας στα περισσότερα πρωταγωνιστής δίπλα στον καλό του φίλο Παύλο Μοσχούτη, υπέροχο άνθρωπο και σημαντικό αθλητή! Η απόδειξη, όμως, για τη γνώση ώστε να παίρνεις αυτό που απαιτείται ήρθε από τον κόουτς και τους αθλητές του. Πίεζαν στο τέλος του ημιχρόνου. Όσοι ξεχωρίζουν και με την ευφυΐα τους (σ.σ.: έχουμε συμπάθειες, ξεχωρίζουμε κάποιους, αλλά ποτέ ονόματα εδώ, σε αυτά τα σημειώματα, για ένα σύνολο ανθρώπων που δημιουργούν…) έβαλαν την μπάλα κάτω, βρήκαν την άκρη με τον αέρα, και η μπάλα πέρασε μέσα στο χώρο του αντιπάλου. Απίστευτες οι σκηνές με αντίπαλο και τη δύναμη του βοριά, αλλά ήταν σαφές: «τους έχουμε».
Στο ημίχρονο η ώρα του κόουτς. Θα πλήρωνα για να ακούσω τι τους είπε ώστε να πάρουν τη νίκη, αξιοποιώντας την ποιότητα που τους διακρίνει και πάντα, όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν, συνδυάζεται με δύναμη. Το σίγουρο πως έκανε δύο αλλαγές, που αποδείχτηκαν σοφές. Ο αέρας και από το πλάι, οι αμυντικοί όμως σωστά στημένοι ώστε να αντιμετωπίσουν και την εμπειρία των παικτών της Μυκόνου με τον αέρα, καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας (σ.σ.: έτσι δεν το λένε-γράφουν οι αθλητικοί;), και «1-1». Δεν έφτανε. Το έβλεπες, το ένιωθες. Ήρθαν κοντά στην κερκίδα να πανηγυρίσουν, αλλά ήθελαν και άλλο. Πήγαν εκεί να κερδίσουν και να καθαρίσουν τον τίτλο. Απίστευτο πάθος. Ομαδικότητα που δεν τη συναντάς σε Έλληνες, και το τραγούδι των νέων ανθρώπων στην κερκίδα να συνδυάζεται αρμονικά με την αγωνία και ενίοτε τη συγκίνηση των μεγαλύτερων, που επίσης ήμασταν κάμποσοι.
Σοφά δουλεμένη η μπάλα, τίποτα στην τύχη, ποτέ «φτου ξελευτερία», υπεροχή σε όλα τα επίπεδα σε σχέση με τον αντίπαλο, που δεν πρέπει να διανοηθεί ότι μπορεί, συνδυασμός επιπέδου superleague, «1-2», και πάμε αεροδρόμιο ή λιμάνι.
Τι κρατάμε, πέρα από αυτήν τη διαφορετικότητα που χαρακτηρίζει τους φιλάθλους της ομάδας; Το πάθος όλων. Το γυαλιστερό δημιουργικά μάτι και των 13 αθλητών που αγωνίστηκαν και τον πλήρη έλεγχο κάθε στιγμής του παιχνιδιού από τον πάγκο.
Τι άλλο; Ένα σχόλιο για τον κύριο Γιώργο Αγγελετόπουλο. Ένα σπάνιο άνθρωπο, που γνωρίσαμε στον Απόλλωνα και μας διδάσκει λογική και ψυχραιμία με τη σύνεση και την υπομονή που τον διακρίνουν. Ένας σεμνός και σημαντικός άνθρωπος, που δεν έχει καμία σχέση με τους παράγοντες που φιγουράρουν στις πρώτες σελίδες των αθλητικών εφημερίδων. Μακάρι να τον είχαν στη μηχανή τους οι «ομαδάρες» στην «υπερλίγκα». Τον έχει ο Απόλλωνας. Η αγάπη του για την ομάδα και οι Καρούλιας, Καμάρας έφεραν τον Βελλή στην από εδώ πλευρά της Ριζούπολης απέναντι από τους πάγκους. Ο κύριος Γιώργος Αγγελετόπουλος είναι αυτός που θα τον κρατήσει εκεί, εξασφαλίζοντάς του την πορεία που το ήθος και ο τρόπος του χορηγού επιβάλλουν. Η εκτίμηση είναι προσωπική. Για όσους δεν ξέρουν και βιαστούν να σχολιάσουν με υπονοούμενα, επειδή απλώς σκέπτονται αλλιώς, ο «Κούμπας» δε μοιράζεται σκέψεις και απόψεις και δεν κουβεντιάζει στο περιθώριο χαλαρής επικοινωνίας ούτε με τον καλό του φίλο σοβαρά και σημαντικά θέματα, όπως είναι για αυτόν ο Απόλλωνας και η πορεία του. Περισσότερος Απόλλωνας την Κυριακή στο Βύρωνα._ Στράτης Χατζηπαναγιώτου, «Στρατισίνο» (sx@4troxoi.gr)»

http://www.autoblogger.gr/blog/?p=349&cat=21

Advertisements