Η σύγχρονη, θρησκευτικής φύσεως, λατρεία της νεότητας έχει φτάσει στο σημείο οι άνθρωποι να αδυνατούν να γεράσουν κατά πώς τους πρέπει: να γνωρίσουν άλλη μια πλευρά της ζωής· να εννοήσουν, αντί να ηδονίζονται. Μοναδικό αντίπαλον συνειδησιακό δέος απέμειναν οι έτεροι πιστοί, εκείνοι που θύουν σπονδές στα παιδιά τους. Η ανθρωπότητα ορίζεται από δύο παιδικές τοτεμικές μορφές.
Εννοώ και τους μεν και τους δε, συγκαταλέγομαι εντούτοις, εκών άκων, στην μειοψηφία που διαφεύγει χωρίς προορισμό. Όλα με ακουμπάνε και τίποτα δεν με ορίζει.

Advertisements