Χαζεύεις χωρίς θυμό πια τους Ημέτερους του κόσμου. Που χωρούν άνετα στο σώμα τους. Σίγουροι και αποτελεσματικοί. Ανελέητα υγιείς. Οι Ημέτεροι αυτού του κόσμου δεν θα χαθούν κάποτε σε μια λάμψη, μιαν άσκοπη μαρμαρυγή: θα σβήσουν πριν καν φθαρούν αρκετά –από ατυχές συμβάν θαρρείς–, διατηρώντας αλώβητη τη μεταπωλητική αξία του σώματός τους… Στρατοί, κοινωνίες, ομάδες και αγέλες επικροτούν την παραγωγική χρήση σωμάτων. Οι Ημέτεροι είναι πάντα σε σωστό δρόμο.
Εσύ, ξέτερος, καις το κερί κι από τις δυο άκριες καθώς μαίνεται η μάχη στα ορύγματα του εσωτερικού σου. Επαναλαμβάνεις ράθυμα ιεροτελεστίες ερωταπαντήσεων — συμφιλιωμένος με το αρχαιότερο “δεν ξέρω”.
Καμιά αναπόκριτη κραυγή πια. Τα φώτα της πόλης παρηγορητικά. Ο αχός της γλυκύς.

Advertisements