Στον δικό μας Απόλλωνα, δεν είμαστε καλύτεροι από τους άλλους – είμαστε απλώς διαφορετικοί. Ναι, εμείς στον Απόλλωνα δεν είμαστε αποτελεσματικοί. Χαιρόμαστε απλώς τις κυριακάτικες γιορτές μας με μπλε μαντιλάκι κάτω απ’ το πέτο. Και δεν είμαστε δυνατοί. Εκτός, ίσως, όσον αφορά εκείνο το ιδιαίτερο είδος δύναμης όσων γνωρίζουν να χάνουν ευκλεώς.
Κατά καιρούς, εμείς στον Απόλλωνα έχουμε γνωρίσει, ευτυχώς, όλες τις καταστάσεις, από «πάνω» μέχρι «κάτω». Ευλογία το λέμε. Σε αυτό το ταξίδι δεν τη βγάλαμε μόνο στο πεντάστερο ξενοδοχείο, προστατευμένοι από τη θεία διαιτησία της ζωής. Τριγυρίσαμε παραπέρα σε φαβέλες, γνωρίσαμε –σχεδόν—όλο το φάσμα της ανθρώπινης εμπειρίας: τη χαρά και την έκσταση, την θλίψη και τον πόνο. Χωρίς αναισθητικό, χωρίς οιμωγές υπερβολής. Ευτυχώς. Έχουμε πάρει χαμπάρι περισσότερα, έχουμε βιώσει περισσότερα, ταξιδέψαμε περισσότερο από κάθε νικητή-πρωταθλητή, πεντάστερον τουρίστα. Κι επειδή μπλε είναι το χρώμα της θλίψης, μπλε σκούρο και βαθύ, είμαστε τρόπον τινα πιο κοντά στην ανθρώπινη συνθήκη. Την αλώβητη από άσκεφτες νίκες· εκείνες που, ως γνωστόν, δεν είναι παρά αναβολές της μεγάλης τελευταίας ήττας. Ας χάσουμε λοιπόν με μια καλή, αξιοπρεπή εμφάνιση, σαν κρυμμένο σαρκασμό στην θεία απρονοησία, και με καλά κρυμμένο το ειρωνικό χαμόγελό μας για του εφήμερους πρωταθλητές του κόσμου.

Advertisements