Υπάρχει ένα αστέρι εκεί πάνω που με βλέπει. Δεν μπορώ να το ξεχωρίσω ανάμεσα στα άλλα, αλλά ξέρω πως είναι εκεί και με παρακολουθεί. Προσεκτικά.
Ο νους μου απόψε ξαναπετά, μαύρο πουλί πάνω απ’ τις στέγες της Αθήνας. Αγκαλιάζω τα φωτάκια της πόλης κάτωθέ μου. Στην ράχη, αφυπνιστικός κνησμός το βλέμμα του αστεριού μου. Επιχειρεί διαρκώς να με προστατέψει από τη σύνεση και την πλήξη της καλοζωίας. Εκθειάζει τη μάταιη, μα σωτήρια χειρονομία της κύκνειας τρέλας.

Advertisements