Διότι, πάντοτε, για να γράψεις κάτι, πρέπει να κοιτάξεις πίσω σου. Και δεν φτάνει, ξέρεις: ποτέ δεν φτάνει να φεύγεις, ποτέ δεν φτάνει να έχεις φύγει από καιρό και να έχεις απομακρυνθεί αρκετά. Δεν υπάρχει «αρκετά», η γητειά είναι άχρονη — και στήλη άλατος θα γίνεις, όποτε και αν κοιτάξεις πραγματικά. Έτσι και δεν είσαι νέος πια, από άλατα θα διαφεύγεις και άλας θα γίνεσαι.

Advertisements