Μου ’πανε πως είναι άρρωστος: πάσχει από αδιαφορία, λέει.
Δεν αρκεί να εξαπατήσεις (κάτι, κάποιον· δεν έχει σημασία) για να είσαι ακόμα εδώ μαζί μας. Χρειάζεται και αίμα ζεστό: εκείνος δεν το έχει.
Μετά περπάτησα λίγο στο βουνό από πάνω, ήθελα βλέπεις να πιάσω χώμα στα χέρια μου. Φυσικά, λαχάνιασα. Όμως, σαν να μη χρειάζεται πια να ερμηνεύω τον κόσμο. Σαν να αρκεί να ακούω παθητικά τις άναρθρες φωνές των πραγμάτων. Κι είναι καλά έτσι.

Advertisements