Όταν έφυγες άδειασα το σπίτι από οτιδήποτε μπορεί να σε θύμιζε. Κι όποτε σε θυμάμαι από τότε, φαντάζεις στον νου μου όλο και πιο «λίγη»… Παράξενο πώς καθαρίζει ο νους όσο απομακρύνεται η μαγεία· παράξενο πόσο εύκολα φεύγουν όλα. Αστειούτσικες μικρές ζωές διαδέχονται η μία την άλλην: το νόημα που πήρες μαζί σου φεύγοντας ήταν κίβδηλο.

Τις νύχτες εδώ, όμως, ο άνεμος ακούγεται σαν χαμηλότονος θρήνος.

Advertisements