Νοιώθω αμηχανία κατά τους αποχαιρετισμούς. Τους διεκπεραιώνω γρήγορα και, κατά δύναμιν, σιωπηλά. Τους βλέπω άλλωστε ως το ίζημα των συναντήσεων. Και τους νοιώθω ως μία κατ’ εξοχήν μοναχική διαδικασία: που αρχίζει εκεί ακριβώς όπου τελειώνει η τελετουργία των λόγων.

Advertisements