Πώς συμβαίνει κάποιες φορές να νυχτώνει τόσο πολύ, τόσο ξαφνικά; Χωρίς ενδιάμεσες βαθμίδες, χωρίς την παρηγορία του συνήθους που εμφιλοχωρεί στα ανάμεσα του δειλινού; Έτσι.

Μετά εκείνη συρρικνώθηκε σε έναν πυκνότατο πυρήνα. Έτοιμη για την μάχη. Το μισοσκόταδο που δημιούργησε μονάχη τής αρκεί πλέον. Οι άλλοι, ο Κόσμος, τής είναι αδιάφορα. Υπάρχουν μόνον η ίδια και το αρνητικό της. Εξ ίσου αληθή και τα δύο. Μόνον που πλέον είναι σαφές: το δεύτερο της είναι απεχθέστερο. Λέει, λοιπόν, τώρα, να ξαναγαπήσει το πρώτο.

Advertisements