Σ’ αυτόν τον κήπο είναι σκοτεινά· στα δάχτυλά μου το άρωμά σου. Μακρινοί οι ήχοι της γιορτής· πάνω μου η ξαστεριά. Προς το φως σου σκύβω, το κρατώ στη χούφτα να το προφυλάξω απ’ τον άνεμο: σαν σπίρτο για ν’ ανάψω τσιγάρο. Γέρνω πίσω το κεφάλι, να σε φυσήξω, καπνό στον ουρανό. Αστέρι μου καλό μου. Μια τρύπα φως στον σκοτεινό ουρανό μου.

Advertisements